Yes, net kunnen gaan
Hmm misschien even een totale break doen tot wanneer je je weer goed voelt? Als je nu het gevoel hebt te stagneren maakt dat ook niet zoveel uit. MFP deleten (of wat je gebruikt) en even ~2(?) weken geen gym bezoeken. Netflixen, naar de kinderboederij, I don't know, doen wat je leuk vindt buiten bodybuild-gerelateerde dingen om. Daarna heb je misschien weer volle moed en andere inzichten, omdat je er nu telkens middenin zit
Vandaag stond ik zowat met mijn ziel onder mijn arm in de gym en bijna, bíjna was ik halverwege de tweede oefening naar huis gegaan.. Zette me wel aan het denken though, waarom het me ineens tegen lijkt te staan. Denk dat ik eventjes te veel van alles verwacht. Perfectionistisch niet alleen wat betreft studie en nu mijn nieuwe baan, maar dus ook sporten. Dat ik op deze manier niet door moet gaan is me inmiddels dan ook des te duidelijker.
Helemaal niet naar de gym gaan staat me echter ook tegen. Lastig hè, niet precies weten wat je eigenlijk wilt
. Aan de andere kant maakt dat wel weer voor me duidelijk dat er een reden is waarom ik nog graag ga, zou het gevoel dat het me voorheen opleverde echter wel weer terug willen. Denk dat het van alles even net een beetje te veel is.. Wellicht ga ik terug van 5 trainingen naar 4 om even wat meer lucht te krijgen, in ieder geval tot na mijn afstuderen. Hoop in ieder geval dat het plezier vooral rap terugkomt, want voel me waar ik train ook nog eens helemaal thuis
.
Motivatie crisis. Wie heeft er op zijn tijd geen last van?
Ik zou gestoord worden van dat calorieen tellen wat jij doet. Moet je daar niet een keer een break van nemen? Je weet wel ongeveer wat OK is en wat niet. Doe eens een maandje relaxed. Misschien helpt dat al.
En de lat ligt ook bij trainingen wel hoog bij jou. Doe eens een dag minder per week, of 1-2 oefeningen mninder per dag?
gr. Rene
Ghehe, had alleen totaal niet verwacht dat het mijzelf zou overkomen
.
True, aard van het beestje wil altijd van alles het beste. Op dit moment is dat dus afstuderen, het starten van mijn carrière en dan nog het beste willen behalen op het trainingsvlak.. Wellicht gaat dat dus toch zijn tol eisen. Wil wellicht teruggaan naar 4 trainingen (UB/LB) en ben sinds vandaag begonnen met niet meer dat stricte eten, maar 'gewoon eten wanneer ik daar behoefte aan heb'. Houd het echter nog wel even bij om te bekijken of ik dan niet te weinig eet, daarna wil ik ook steeds minder dingen gaan afwegen enzo.
Weet je, soms denk ik wel eens dat ik het wellicht moeilijker hem geen calorieën te tellen omdat ik gewoon letterlijk niet beter weet. Ik ben van een zeer ongezonde levensstijl naar een gezonde levensstijl gegaan, dat had wat voeten in aarde en dat heeft me veel wilskracht gekost. Om weer gezond te worden ben ik My Fatsecret gaan gebruiken en zodoende is het gebruik van dat programma en het inplannen van die voeding bij 'mijn nieuwe ik' gaan passen. Weet je een beetje welke kant ik op wil? Heb als het ware opnieuw geleerd hoe je moet eten, koken, boodschappen doet etc., daar hoorde macro's bepalen gewoon standaard bij. Ik ben daar nooit meer vanaf gestapt en ben van krachttraining om gezond te worden in krachttraining voor het fijne gevoel en het uiterlijk dat je ermee kunt bereiken gaan veranderen. Heel lang verhaal, maar denk dat de clue wel een beetje duidelijk is..?
Weet je.. het komt me zo bekend voor.. het alsmaar doorgaan en geen resultaat zien. Ik ben al een paar jaar bezig en door allerlei gekloot met mijn lijf is het het afgelopen jaar alleen maar achteruit gegaan.. Motivatie moet uit mijn tenen komen. Ik trok het gewoon niet meer. Mijn werk, het trainen, mijn lijf die niets meer doet..
Daarom ben ik gewoon alles los gaan laten. Trainen op het moment laten aankomen en dan beslissen waar heb ik zin in.
Lastig.. en ik smacht naar meer.. Maar soms zit het er gewoon even niet in en moet je het even loslaten.
Je hebt zo een lange weg bewandeld! met zoveel super resultaten.. dan is het toch niet gek dat er even een keer de klad inkomt.. even een motivatie dipje.. even zoiets van f**k off en laat het gaan.. geen zin geen gedoe.. wil gewoon doorgaan.. Maar dat werkt soms gewoonweg even niet. Dus misschien gewoon even een break. Even een weekje niets moeten.. niet exact tellen.. lekker even rust in je kop. (je weet toch wel ongeveer wat je eet
)
Misschien is dat ook wel eens goed...
Die lat van jou ligt al heel lang extreem hoog.. Perfectionisme.. hmmm.. herkenbaar... Maar meid.. de boog kan niet altijd gespannen staan he. Soms heb je de slack ook even nodig.
Het is af en aan tobben, soms 2 stappen terug en eentje vooruit, maar nu ineens een stap zijwaarts waarvan ik totaal geen idee heb hoe ik hier ben beland.. Heb al enkele jaren zo enorm veel plezier aan deze levensstijl, ben helemaal niet van mezelf gewend dat ik opeens in de gym om me heen sta te kijken zo van 'wat ben ik in godsnaam aan het doen'? Daarbij heb ik laatst gewoon een keiharde reality check gekregen waarbij het tot me door is gedrongen dat bepaalde sporen uit het verleden gewoon niet weggaan, niet zonder operatie althans. Dat besef hakt er eerlijk gezegd enorm in. Weet dat ik het zelf zo heb laten komen, maar ik vind het eeuwig zonde dat ik er als het ware elke dag nog voor gestraft word. Maar goed, ik probeer daar niet te veel in te blijven hangen, want het los gewoon niets op. Beter kan ik nu gaan kijken naar wat haalbaar is voor mij en waar ik plezier uit haal..
Dat perfectionisme, weet jij inderdaad ook als geen ander hoe dat erin kan sluipen.. Voel me de laatste dagen ook bekaf, aldoor moe en gisteren dus ook totaal niet lekker geweest (buikpijn etc.). Ach, nu ook de laatste zware loodjes van het afstuderen wat veel spanning met zich meebrengt.. Misschien moet ik mezelf inderdaad wat meer ademruimte geven om even in mijn nieuwe ritme te geraken en daarbij niet al te veel van mezelf verwachten op het trainingsvlak
.
Je verwacht veel te veel in een te korte tijd.
Kijk hoe kort je nog maar bezig bent.
Een droom lichaam duurt jaren om te verdienen.
Constant herhalen: eten/trainen/slapen.
Om het qua voeding wat makkelijker te maken zou je iifym kunnen doen.
Zolang je maar blijft tellen.
Misschien is het inderdaad zo dat ik te veel verwacht in korte tijd, maar ik denk dat ik voor mijn gevoel van een koude kermis ben thuisgekomen omdat ik ben gaan inzien dat het lichaam dat ik voor ogen heb zonder ingrijpen gewoon niet haalbaar is. Punt. Daar kan je gewoon niet omheen. ALs ik flex zie ik bijvoorbeeld een bicep, heel nice, maar daar onder bij mijn tricep hangt dan zo'n velletje. Ik zie in de spiegel als ik in mijn ondergoed sta een prima taille, maar tsja, dan die flap bij mijn onderbuik. Mijn ogen worden altijd naar dat soort punten getrokken, en laten we heel eerlijk zijn, het is gewoon zo dat je met zo'n fysiek nooit op het podium kunt staan. Ik wil mezelf geen dingen meer wijsmaken die echt niet mogelijk zijn.
Echter, ik ben wel aan het denken gezet over wat dan wèl haalbaar is voor me. Of je nu dik of dun bent, aan kracht kan iedereen werken. Dat komt mooi uit, want ik vind het doen van compounds het geweldigste dat er is in krachttraining. Meer vorm in mijn lijf kweken, dat kan uiteraard ook. Maar een platte buik zal ik nooit kunnen krijgen, en striae op veel plekken op mijn lichaam zal ook blijven.
Er is nog wel ergens een klein stemmetje dat me zegt het niet helemaal op te geven, want hé, je weet maar nooit, misschien komt die buikwandcorrectie er toch nog eens en dan zijn de perspectieven natuurlijk weer heel anders.
Kan ook zijn dat ik alles gewoon even te zwaarmoedig inzie omdat ik gewoon bekaf ben door de combinatie afstuderen en net begonnen zijn aan je 'carrière'. Stel je meedenken in ieder geval zeer op prijs, je weet dat je wat dat betreft een enorm voorbeeld voor me bent, dus een schop onder mijn kont van jou is altijd welkom
Ik denk dat Pillz gelijk heeft en om me heen zie ik dat veel meer mensen daar "schuldig aan zijn", mezelf incluis. We verwachten veel te snel resultaat, en als ik voor mezelf spreek komt dat omdat ik mezelf meet met de bekende fitness youtubers.
Feit is dat fitness, bodybuilding, hoe je het ook wilt noemen, een ondankbare sport is. Als je kijkt naar resultaat, als je kijkt naar het resultaat dat wij verwachten. Progressie gaat tergend langzaam, en als je er even met de pet naar gooit of zelfs even mee stopt, verdwijnt het kleine beetje gewonnen spiermassa als sneeuw voor de zon.
Je kunt niet binnen een jaar een perfect lichaam hebben. Je komt niet binnen een maand 10 kilo aan als je iets boven je onderhoud eet en zo sta je niet op 10% of minder BF als je een maandje iets onder onderhoud eet. Het harde werken, het proces naar dat (realistische!) doel wat je voor ogen hebt, dáár moet je plezier in vinden.
Het is nu wel duidelijk dat super strikt calorieën tellen enzo voor jou niet werkt, althans mentaal niet. Het maakt je onzeker en volgens jou levert het niks op. Laat dat eens gewoon een tijdje varen joh, werk kei hard in de sportschool, rust voldoende en eet goed - Je hebt met al die calorieën tellen nu wel een beetje een beeld van hoeveel je nodig hebt, maar dat op de kcal nauwkeurig binnen willen krijgen moet je even loslaten.
Heb eigenlijk nooit echt bewust stilgestaan bij de invloed van bijvoorbeeld Youtube en Instagram.. Weet wel dat ikzelf vooral erg beïnvloedbaar ben door wat ik om mij heen zie: een jonge vrouw die binnen een rappe tijd ineens veel meer bencht dan ik of een fitgirl die binnenstapt met een duizelingwekkend stel mooie benen. En inderdaad, wat dat betreft is het een zeer ondankbare sport.. Je steekt er veel in en doet en laat er veel voor, voor maar een klein beetje resultaat.
Voor nu wil ik inderdaad in ieder geval op een 'gezondere' manier (lees: wat minder obsessief, want daar begint het soms imo op te lijken) bezig zijn met deze sport en mijn plezier er weer goed in terugvinden. Gewoon knallen in de gym, goed erbij blijven eten maar mezelf niet meer zo enorm veel restricties opleggen en het mezelf onnodig moeilijk maken. Heel makkelijk gezegd natuurlijk, nu nog even doen
.
IN!
Wat je omschrijft qua motivatie. Ik heb niet heel je log gelezen dus ken je geschiedenis niet. Wat ik wel denk te zien in dit en vele andere dbb logs is dat zo velen het zichzelf echt veel te moeilijk maken. Dat calorien tellen, complexe schema's, cijfers achter de comma.
Bradley Martin, tut, mmc, whatever. Dat is allemaal leuk voor juicers. Je bent natty. Ga geen youtube kanalen en instagram accounts volgen van mensen die aan de roids zitten en hun schema's en resultaten hanteren en denken te behalen. Dat is demotiverend en gaat je opbreken.
Ben realistisch. Concentreer je op je compounds. Knal daar. Ben je bewust van je fysieke beperkingen en werk binnen je grenzen.
Take it easy. Let it go... Dit is een sport van de lange adem en beter ga je zorgen dat dit iets is wat je leuk vind en je jezelf nog 10 jaar ziet doen.
Je druk maken over koolhydraten als je een etentje hebt. Serieus? Dat is echt niet goed en vooral niet nodig. Ik lees logs met de grootste verbazing en heb het idee dat sommige elkaar en zichzelf beetje gek maken. Stick to the basics, daarmee ga je 90% van je gains maken en heb je een relaxed leven. Die laatste 10% kan je overwegen te investeren mocht je podium ambities hebben.
Edit: ik lees nu je beginpost. Allereerst erg veel respect van waar je van komt. In 4 jaar tijd van obese naar fit chick. t*ring. Je mag jezelf wel even op de borst kloppen. Wat pillz ook zegt: je moet ook bepaalde mate van geduld hebben. Je hebt zo onwijs veel bereikt in zo een korte periode. 4-5 jaar trainen is weinig. Ik doe dit nu af en aan al 15 jaar. Resultaat komt met de jaren. Af en toe even adem halen, is ruimte pakken, en weer door knallen.
Welkom Rob!!
Wow, bedankt voor je reactie, dat heeft me weer even stof tot nadenken gegeven.. Het klopt dat ik zeer nauwkeurig ben, als in: alles afwegen, macro's tot op de kcal aan toe bijhouden, elke training met een vorige vergelijken etc.. Heb heel bewust de keuze gemaakt om natty te zijn en te blijven en het klinkt inderdaad zo plausibel om jezelf dan niet met juicers te vergelijken, maar denk toch dat het veel meer invloed heeft op je verwachtingen dan je zou denken.
Bedankt voor je topcompliment
. Denk ook dat juist het feit dat ik op die manier bij deze levenswijze ben beland veel invloed heeft op hoe lastig ik het nu vind een manier te vinden om mezelf gewoon lekker te voelen en het 'moeten' er wat af te halen. Het plezier dat ik erin kan hebben moet toch centraal staan lijkt me. Echter weet ik inmiddels niet beter meer dan dat ik alles tot op de kcal tel en alles nauwlettend bijhoud, daardoor ben ik uiteindelijk geworden wie ik nu ben. Misschien tijd om verder te kijken dan mijn neus lang is en nu opnieuw mijn levensstijl proberen te veranderen, in jouw woorden: 'take is easy, let it go'. Dat ik gezond kan eten en weet hoe een training in elkaar moet zitten heb ik mezelf allang bewezen, nu er maar eens op gaan vertrouwen en meer met de flow meegaan.
