MuscleMeat

The power of Now - De kracht van het Nu

Daar gaat het niet om man, het gaat gewoon om idiote claims zoals een gezond iemand kan niet depri worden en andere bullshit, als het nu gwn een guide was zodat je je rustiger kan gaan voelen etc, no problem! enjoy! maar dat boek staat vol idiote belachelijke onzin.

Dat een gezond iemand niet depri kan worden staat niet in het boek hoor, dat leek juist een tegenstander van het boek hier te beweren.

En ik heb het vermoeden dat een gezonde goed verzorgde baby niet somber kan zijn, maar dat is mijn bijdrage en daar staat niets over in het boek.

Maw je hebt wederom geen flauw idee waar je over praat. Ik ben jouw manier van discussieren ook een beetje zat, want constructief commentaar geven is je vreemd. Je bent nog jong dus er is nog hoop dat je iets volwassener wordt in je manier van denken en communiceren. Zou leuk zijn om over tien jaar je eigen posts hier eens terug te lezen. Ben benieuwd of je je eigen arrogantie dan ziet.

Laten we het hopen van wel. Zo niet, laten we dan hopen dat je je niet hebt voortgeplant.
 
Gevoelens kan je niet 'uitzetten'. Je kan overigens ook niet stoppen met denken, je kan je alleen disidentificeren van je gedachtes en je zo identificeren met de realiteit.

Nee dat kan je niet, anders waren het niet jouw gedachten. Of verloochen je jezelf graag omdat Tolle het zegt?
 
Daar gaat het niet om man, het gaat gewoon om idiote claims zoals een gezond iemand kan niet depri worden en andere bullshit, als het nu gwn een guide was zodat je je rustiger kan gaan voelen etc, no problem! enjoy! maar dat boek staat vol idiote belachelijke onzin.

Ben ik niet mee eens. Je kunt het boek op verschillende manieren lezen, alhoewel de schrijver er vanuit gaat dat je alles moet geloven wat hij zegt, kun je het wel als een soort guide lezen (wat ik dus ook doe).

En er zullen uiteraard betere boeken zijn als je toch niet volledig in het verhaal opgaat van de schrijver, maar het is en blijft een nuttig boek, het behandelt zaken die je in het dagelijks leven niet snel van bewust bent. Door ervaring leer je ook een hoop, maar hey, niet iedereen leidt hetzelfde leventje.
 
de enige manier waarmee je je kan 'disidentificeren' van je gedachtes is door na te denken over de gedachtes die in je hoofd springen en daaruit besluiten of ze (ir)relevant zijn, en dat maakt alles nog een stuk complexer;)
leuke contradictie overigens:)

Wrong. Dat is het dus juist niet. Je behandeld dan je gedachtes juist alsof het realiteit is. Je zou het dan inderdaad complexer maken.
 
Dat een gezond iemand niet depri kan worden staat niet in het boek hoor, dat leek juist een tegenstander van het boek hier te beweren.

En ik heb het vermoeden dat een gezonde goed verzorgde baby niet somber kan zijn, maar dat is mijn bijdrage en daar staat niets over in het boek.

Maw je hebt wederom geen flauw idee waar je over praat. Ik ben jouw manier van discussieren ook een beetje zat, want constructief commentaar geven is je vreemd. Je bent nog jong dus er is nog hoop dat je iets volwassener wordt in je manier van denken en communiceren. Zou leuk zijn om over tien jaar je eigen posts hier eens terug te lezen. Ben benieuwd of je je eigen arrogantie dan ziet.

Laten we het hopen van wel. Zo niet, laten we dan hopen dat je je niet hebt voortgeplant.
Wat is jouw idee achter constructief commentaar geven dan? heb trouwens al meerdere keren claims gezien dat depressie gwn door gedachten veroorzaakt word en andere shit, als ik dan dat tegenga door over andere factoren te beginnen die kunnen bijdrage aan depressie zoals bv polymorfisme in bepaalde genen is dit niet contructief?
 
Wrong. Dat is het dus juist niet. Je behandeld dan je gedachtes juist alsof het realiteit is. Je zou het dan inderdaad complexer maken.

mannetje, als je ook nog maar in de buurt zou komen van een besef van de "echte realiteit" zou je zelfmoord plegen:)
 
Ben ik niet mee eens. Je kunt het boek op verschillende manieren lezen, alhoewel de schrijver er vanuit gaat dat je alles moet geloven wat hij zegt, kun je het wel als een soort guide lezen (wat ik dus ook doe).

En er zullen uiteraard betere boeken zijn als je toch niet volledig in het verhaal opgaat van de schrijver, maar het is en blijft een nuttig boek, het behandelt zaken die je in het dagelijks leven niet snel van bewust bent. Door ervaring leer je ook een hoop, maar hey, niet iedereen leidt hetzelfde leventje.

Van de reacties die ik heb gelezen hier heb ik de indruk dat het boek verteld dat alles word bepaald door gedachten en dat neurotransmitters een minieme rol spelen, wat bullshit is.
 
Nee dat kan je niet, anders waren het niet jouw gedachten. Of verloochen je jezelf graag omdat Tolle het zegt?

Wat ik bedoel is dat de gedachtes die je hebt niet de werkelijkheid zijn. Net als de menukaart niet het eten is, het geld niet de rijkdom etc. Een gedachte is slechts een symbolisch concept over de werkelijkheid. En dit klinkt logisch en is te begrijpen, maar de meeste mensen voelen dit niet. De meeste mensen worden gek van de constante stem in hun schedel. De stem die overal commentaar op geeft en constant naar het verleden kijkt en angst of hoop rondom de toekomst geeft.
 
Van de reacties die ik heb gelezen hier heb ik de indruk dat het boek verteld dat alles word bepaald door gedachten en dat neurotransmitters een minieme rol spelen, wat bullshit is.

Die conclusie trek jij. De schrijver heeft geen academisch achtergrond, dus je moet ook niet gek opkijken als hij daar niet over begint.
 

omdat jij nog steeds leeft met de illusie dat geluk, blijdschap, voldoening,... nut/zin hebben:) edit: en de illusie dat jij als 'individu', 'self', 'being',... ook maar enige significantie hebt:)

en nog een klein detail over The power of NOW en je gezeik dat je zogezegd na het lezen van dit boek volledig in het NU leeft.
je leeft sowieso in het verleden, aangezien je zintuigen eerst signalen sturen naar je brein en daar verwerkt worden, dus alles wat je 'observeert' en op dat moment dus waardeert en al die crap, zijn gebeurtenissen van het verleden;)
 
Laatst bewerkt:
Wat ik bedoel is dat de gedachtes die je hebt niet de werkelijkheid zijn. Net als de menukaart niet het eten is, het geld niet de rijkdom etc. Een gedachte is slechts een symbolisch concept over de werkelijkheid. En dit klinkt logisch en is te begrijpen, maar de meeste mensen voelen dit niet. De meeste mensen worden gek van de constante stem in hun schedel. De stem die overal commentaar op geeft en constant naar het verleden kijkt en angst of hoop rondom de toekomst geeft.

Ik word nergens gek van en ik heb ook geen last van stemmen. Mijn gedachtes vormen de werkelijkheid samen met de zintuigelijke waarneming. Wat een onzin om te stellen dat je gedachten + zintuigen geen juiste waarneming van de werkelijkheid zijn.

Wat je neerzet klinkt over helemaal niet logisch en volgens mij alleen te begrijpen als je Tolle-adept bent.

Misschien dat sommige mensen meer een observant moeten worden maar dat maakt ze nog niet afgesloten of niet verbonden van de werkelijkheid zoals jij het schetst. Daarvoor moet je toch wel erg een halve tamme zijn, om in Klaaswitztermen te spreken.

Heb het al eerder neergezet, waarom altijd dat gewauwel en in feite napraterij van de werken van Tolle? Je kan toch wel zelf denken en waarnemen en van daaruit een mening vormen?
 
ik word nergens gek van en ik heb ook geen last van stemmen. Mijn gedachtes vormen de werkelijkheid samen met de zintuigelijke waarneming. Wat een onzin om te stellen dat je gedachten + zintuigen geen juiste waarneming van de werkelijkheid zijn.

+1
 
Gevoelens kan je niet 'uitzetten'. Je kan overigens ook niet stoppen met denken, je kan je alleen disidentificeren van je gedachtes en je zo identificeren met de realiteit.

Misschien kan je het zelf niet uitzetten, maar er zijn wel mensen die geen gevoelens hebben sinds hun geboorte. Ze begrijpen niet dat ze met iets te zeggen iemand kunnen kwetsen. Of anderen ervaren geen pijn en lopen overal lichamelijke schade op, zonder dat ze het door hebben.
(Ik ken er het fijne niet van)
 
Basically, all emotions are modifications of one primordial, undifferentiated emotion that has its origin in the loss of awareness of who you are beyond name and form. Because of its undifferentiated nature, it is hard to find a name that precisely describes this emotion. "Fear" comes close, but apart from a continuous sense of threat, it also includes a deep sense of abandonment and incompleteness.
Donnie Darko anyone?:roflol:

edit: to top it off:)
What about positive emotions such as love and joy?
They are inseparable from your natural state of inner connectedness with Being. Glimpses of love and joy or brief moments of deep peace are possible whenever a gap occurs in the stream of thought.
 
Laatst bewerkt:
Angelus heeft echt geen leven en gaat het boek volledig ontleden :roflol: Good job.
 
Ik word nergens gek van en ik heb ook geen last van stemmen. Mijn gedachtes vormen de werkelijkheid samen met de zintuigelijke waarneming. Wat een onzin om te stellen dat je gedachten + zintuigen geen juiste waarneming van de werkelijkheid zijn.

Je spreekt jezelf tegen:o

Zelf durf ik mezelf er niet over uit te spreken. Het klinkt zo moeilijk te vatten dat dit alles wat we waarnemen niet meer dan een illusie is. Toch hebben we bewezen dat zaken als kleuren niet bestaan en slechts verschillen zijn in golflengte van lichtbundels.
Het is alleszins geen vraag waar een evident (te bewijzen) antwoord voor is.
 
deze shit is voor weak people. goede nacht nog
 
Je spreekt jezelf tegen:o

Zelf durf ik mezelf er niet over uit te spreken. Het klinkt zo moeilijk te vatten dat dit alles wat we waarnemen niet meer dan een illusie is. Toch hebben we bewezen dat zaken als kleuren niet bestaan en slechts verschillen zijn in golflengte van lichtbundels.
Het is alleszins geen vraag waar een evident (te bewijzen) antwoord voor is.

Hoezo spreek ik mezelf tegen? Je neemt iets waar, dat valt niet ontkennen maar die waarneming is nog wel steeds realiteit. Althans de realiteit zoals wij die kunnen waarnemen want een insect ziet toch echt hele andere zaken en daardoor in feite ook een andere realiteit.

Jvr90 stelt dat onze gedachten (+zintuigelijke waarneming) niet de realiteit zijn. Als je jezelf losmaakt van die gedachten zou je pas in de realiteit staan (of zoiets hoogdravends), nou dan zijn alle comapatienten zeker het summum van realiteitswaarnemers :roflol:
 
Terug
Naar boven