AndroidHealthClinic

vraagje ivm vezelverdeling, sarcoplasmatische en myofibrillaire hypertrofie

Ik denk dan bijv. aan 20 reppers squatten met een gewicht dat bij 10 - 12 reps al behoorlijk zwaar is.

Interessante suggestie. Ik neem aan dat je het dan over breathing style squats hebt? En je theorie is dan als ik het goed begrijp dat je door de hoge intensiteit de fast twitch vezels aanspreekt, terwijl je door de vele reps achter elkaar zonder noemenswaardige rust er voor zorgt dat het lichaam daarvan herstelt dmv sarcoplasmatische hypertrofie om zo het uithoudingsvermogen te verbeteren?

Klinkt op zich logisch. Ik denk er nog even over na, moet het even op me in laten werken:cool:
 
  • Topic Starter Topic Starter
  • #42
Zou de energiebehoefte niet verhogen als je gewoon meer sets doet? Zo kan je nog steeds een hoog gewicht gebruiken.
 
Zou de energiebehoefte niet verhogen als je gewoon meer sets doet? Zo kan je nog steeds een hoog gewicht gebruiken.

Dat lijkt me, volgens de redenatie van BuilderB, niet. Door de rust tussen de sets door geef je je lichaam voldoende mogelijkheid om de ATP voorraden in de spiercellen aan te vullen. Tenzij je erg kort rust tussen de sets door, maar dan kom je qua principe weer terecht bij de eerdergenoemde breathing style squats.
 
Kortom ik denk dat een set wel degelijk een bepaalde lengte moet hebben, andersgezegd uit een bepaald aantal onafgebroken reps moet bestaan om dit te stimuleren.

Daar zou ik ook m'n geld op inzetten.
Maar hier haak ik even af. Moet me nodig weer eens verdiepen in deze shit. :D
 
Ik begrijp wat je wilt zeggen, maar alleen meer sets doen is waarschijnlijk niet voldoende als de sets op zich te kort zijn (minder dan 8 reps bijv.)

Uiteindelijk komen we hier uit op het fenomeen ATP resynthese dmv. ADP+P+E, oftwel het directe opladen van de cellulaire accu tijdens de set dmv van Energie die uit een of andere reactie vrijkomt.

De eerste x-seconden van een set zal dit door creatine fosfaat (CP) e.d worden bewerkstelligd, pas later in de set wordt het energetische apparaat waar we het de hele tijd over hebben (mitochondrieen, citroenzuurcyclus e.d.) pas goed in werking gezet.

Kortom ik denk dat een set wel degelijk een bepaalde lengte moet hebben, andersgezegd uit een bepaald aantal onafgebroken reps moet bestaan om dit te stimuleren.

Jep, dat is ook wat ik bedoelde hierboven;) Doordat je m zo formuleert kan ik wel de vinger leggen op waar de schoen intuitief wringt in de post van BuilderB. Is het in de breathing style squats waar hij het over had niet zo dat door de paar seconden rust die je neemt bij elke van de laatste paar herhalingen telkens opnieuw ATP gesynthetiseerd wordt uit ADP?
 
Volgens mij gaat dat niet snel genoeg?
 
Volgens mij gaat dat niet snel genoeg?

ADP-> ATP is de snelste manier om je spiercellen opnieuw van energie te voorzien. Dus logisch dat in het geval van breathing style squats zoveel mogelijk hiervan gebruik gemaakt wordt, omdat je zsm een extra rep moet kunnen maken. Er hoeft in principe ook niet zoveel ATP opnieuw aangemaakt te worden, omdat je telkens maar 1 extra rep op ca 75% 1RM hoeft te maken (waarna het proces weer opnieuw begint).
 
ADP-> ATP is de snelste manier om je spiercellen opnieuw van energie te voorzien. Dus logisch dat in het geval van breathing style squats zoveel mogelijk hiervan gebruik gemaakt wordt, omdat je zsm een extra rep moet kunnen maken. Er hoeft in principe ook niet zoveel ATP opnieuw aangemaakt te worden, omdat je telkens maar 1 extra rep op ca 75% 1RM hoeft te maken (waarna het proces weer opnieuw begint).

Ik geloof je op je woord :D Ik moet weer eens een klein beetje gaan bijspijkeren, dat heb ik wel gemerkt.
Wat zou jij voorstellen ipv de 20 reppers? Dropsets?
 
Wat zou jij voorstellen ipv de 20 reppers? Dropsets?

Denk dat je met dropsets een aardig stuk dichter in de buurt komt, alhoewel je bij de latere herhalingen met lager gewicht (wanneer je dus je spieruithoudingsvermogen begint te trainen) niet meer alle vezels aan zult spreken, dus de vraag is of dat erg efficient is.

Ik denk eigenlijk dat een nog betere vraag is: waarom zou je trainen op sarcoplasmatische hypertrofie? We zijn hier natuurlijk wel een hele theoretische discussie aan het houden (wat best leuk is;)) maar betere en meer solide gains haal je natuurlijk dmv myofibrillaire hypertrofie, wat ergens eerder door harpep is aangegeven in dit topic. SP hypertrofie heeft ongetwijfeld zn nut, maar ik zie het meer als een middel om makkelijker (door beter uithoudingsvermogen) tot nieuwe spiermassa (dmv MF hypertrofie) te komen dan een doel op zich.

Hoe meer ik er over nadenk, hoe meer het lijkt op trainen voor de 'pomp' (waarbij immers ook het sarcoplasma in volume toeneemt, maar dan meer tijdelijk), alleen dan nog net iets nuttiger:D
 
  • Topic Starter Topic Starter
  • #50
...Je beantwoordt je eigen vraag:D
Heb je helemaal gelijk in, had ik niet eens door. Het was al laat:D

In principe is ATP resynthese een continue process waar hoe dan ook energie (E) voor nodig.
Waar het om gaat zijn de chemische verbindingen en reactie-verlopen waaruit die energie uit wordt gewonnen....

De reactie CP -> xyz + E + ADP=ATP vind hooguit een seconde of 5 a 6 plaats, voordat (bij onafgebroken arbeid) anaerobe glycolyse en vervolgens aerobe glycolose plaats vind dmv. de Krebs cyclus.

Op grond hiervan zou je voorzichtig kunnen stellen dat met die paar seconden rust tussendoor net de voorraad CP weer voldoende is aangevuld om weer de volgende single te doen en je dus nooit echt op spierkrachtuithoudingsvermogen zou trainen.....twijfelachtig zegt mijn gevoel dat gebaseerd is op ervaringen met 20 reps squats.

Als de eerste 10 reps van een 20 reps Breathing style echter achter elkaar worden gedaan en de resterende 10 met een pauze, dan weet ik het zo net nog niet.

Hmmmm, kom nu toch ook op het punt dat ik zeg, kijk gewoon wat het voor je doet, want het wordt nu wel erg speculatief :D

Tenslotte, als ik dan toch moet kiezen voor iets dat vermoedelijk het beste werkt voor Sarc. Hyp., dan zou ik niet gaan voor de 20 reps squats overigens, maar eerder voor reeds genoemde drop sets, gebaseerd op hogere reps aantalllen 8-12 of GVT, Smolov of iets dergelijks.

Netjes verwoord.
 
In principe is ATP resynthese een continue process waar hoe dan ook energie (E) voor nodig is.
Waar het om gaat zijn de chemische verbindingen en reactie-verlopen waaruit die energie uit wordt afgetapt....

De reactie CP -> xyz + E + ADP=ATP vind hooguit een seconde of 5 a 6 plaats, voordat (bij onafgebroken arbeid) anaerobe glycolyse en vervolgens aerobe glycolose plaats vind dmv. de Krebs cyclus.

Op grond hiervan zou je voorzichtig kunnen stellen dat met die paar seconden rust tussendoor net de voorraad CP weer voldoende is aangevuld om weer de volgende single te doen en je dus nooit echt op spierkrachtuithoudingsvermogen zou trainen.....twijfelachtig zegt mijn gevoel dat gebaseerd is op ervaringen met 20 reps squats.

Als de eerste 10 reps van een 20 reps Breathing style echter achter elkaar worden gedaan en de resterende 10 met een pauze, dan weet ik het zo net nog niet.

Hmmmm, kom nu toch ook op het punt dat ik zeg, kijk gewoon wat het voor je doet, want het wordt nu wel erg speculatief :D

Tenslotte, als ik dan toch moet kiezen voor iets dat vermoedelijk het beste werkt voor Sarc. Hyp., dan zou ik niet gaan voor de 20 reps squats overigens, maar eerder voor reeds genoemde drop sets, gebaseerd op hogere reps aantalllen 8-12 of GVT, Smolov of iets dergelijks.

Als je bij breathing oefeningen aan de reps begint waar rust tussen zit, dan heb je gemiddeld (ligt aan je opzet) al een rep of 10 weg. Je bent dan dus al anaeroob lactisch bezig. (of het moeten wel hele snelle reps zijn)
Dat die 10 rep (oid) je laaste is heeft eerder te maken met factoren die het energieleveringsproces storen (verzuring) dan energie tekort.

Wat je met een paar tellen rust tussen de sets bereikt is dat het energieleveringsproces weer even op gang kan komen waardor je weer een rep in het anaeroob lactisch systeem aan kan.

Als je bedenkt dat na 2minuten pas ca 75% van de ATP is is aangevuld, kan je niet verwachten dat na 2-10sec (oid) er weer voldoende ATP is om een maximale rep uit tevoeren waneer dit in het ATP-CP systeem zou vallen.

Het breathing"gedeelte" is dus voornaamlijk gericht op de FOG vezels, niet op de FG vezels.

Bij onderzoek is ook naar voren gekomen dat ervaren BB'rs over het algemeen meer FOG vezels hebben terwijl PL'rs (kan ook OL zijn) meer FG dominant zijn.

Kan twee verklaringen hebben. De eerste is dat mensen naar een sport trekken waar ze het best voor "gebouwd" zijn (die ervaren BB'rs zijn in hun sport blijven hangen omdat ze daar aanleg voor hadden, PL's zijn dat gaan doen omdat zij daar aanleg voor haden).

Maar de tweede (en imo meer intressante) is dat door gerichte training vezelconversie is opgetreden, wat dus betekend dat iemand die voor zijn sport het voornaamlijk moet hebben van FG vezels zich niet te veel bezig moet houden met breathingsquats ed. OL'rs en PL'rs moeten hier dus voorzichtig mee omgaan.

Voor strongman (waar uithoudingsvermogen wel een rol speelt) zijn ze imo wel toepasbaar.
 
Laatst bewerkt:
  • Topic Starter Topic Starter
  • #53
Ik kan inmiddels mijn eigen topic niet meer volgen :p
 
A) Is de spierpijn die je voelt de dagen na je training dan een indicatie voor myofibrillaire hypertrofie, voor sarcoplasmatische hypertrofie, of voor beiden??

B) Zelfde vraag voor de pomp en muscle burn tijdens je training??

Ik zou denken:

A) myofibrillaire hypertrofie

B) sarcoplasmatische hypertrofie

Wat denken jullie??
 
Ik zou zeggen C) microtrauma...;)

P.S. ziet er goed uit, de "TN website". Goeie stats, filosofie en trainings-moraal.

Ja, maar de microtrauma's doen zich juist voor ter hoogte van de myofibrillen. Vandaar dat ik vermoed dat de beschadiging van de myofibrillen (met als symptoom spierpijn) via overcompensatie leidt tot myofibrillaire hypertrofie.

Dit is toch wel een interessante vraag, want in tegenstelling tot de suggestie dat myofibrillaire hypertrofie het best geïnduceerd wordt door 5 sets van 5 reps, is mijn ervaring dat ik veel meer spierpijn heb na het doen van 12 sets van 10 reps, hetgeen volgens de theorie die eerder gepost is, eerder zou moeten leiden tot sarcoplasmatische hypertrofie.

Leg dat nu maar eens uit.
 
Ten eerste is dit per persoon verschillend, zelf heb ik doorgaans meer last van spierpijn als ik werk met sets van rond de 5 herhalingen.

Ten tweede, is de mate van spierpijn ook afhankelijk van het soort oefening, d.i. de mate waarin er een eccentrische stretch-factor aanwezig is en het tempo waarin je de oefening uitvoert.

Ten derde is de de mate van 'goede' spierpijn als gevolg van trainen., zgn. DOMS, niet recht evenredig aan de mate waarin hypertrofie plaatsvind.

Het is natuurlijk wel indicator dat er "iets" gebeurd, maar geen absolute.

Het is dus maar de vraag in hoeverre deze spierpijn dus ook daadwerkelijk bijdraagt aan de prikkels die een adapatie-response in de vorm van hypertrofie veroorzaken.

In ieder geval kun je:

1. groeien als je geen spierpijn hebt
2. groeien als je wel spierpijn hebt
3. niet groeien als je geen spierpijn hebt
4. niet groeien als je wel spierpijn hebt.
5. Prima vooruitgang boeken met bepaalde oefeningen waar je heel snel spierpijn krijgt.
6. Prima vooruitgang boeken met bepaalde oefeningen waarin je (bijna) geen spierpijn ervaart, ook al varieer je nog zo hard qua sets/reps/tempo etc..

Kortom, spierpijn is vaak maar een slechte indicator.

Ik denk dat het type training (aantal sets/reps, perc. 1RPM) en vooral de spiegel, meetlint en de weegschaal(bij gelijkblijvend vetpercentage) veel betere indicatoren zijn voor hypertrofie....

Gelukkig maar ik voel bijna nooit spierpijn, alleen na 10 km lopen:p
 
A) Is de spierpijn die je voelt de dagen na je training dan een indicatie voor myofibrillaire hypertrofie, voor sarcoplasmatische hypertrofie, of voor beiden??

B) Zelfde vraag voor de pomp en muscle burn tijdens je training??

Ik zou denken:

A) myofibrillaire hypertrofie

B) sarcoplasmatische hypertrofie

Wat denken jullie??

Geen 1-op-1 relatie, maar grofweg kan je wel stellen dat wanneer je zodanig traint dat je een grote pomp ervaart (wat meer voorkomt bij hogere herhalingen) waarschijnlijk meer sarcoplasmatische hypertrofie plaatsvindt, en wanneer je zodanig traint dat er DOMS ontstaat het lichaam daar eerder op zal reageren dmv myofibrillaire hypertrofie. Anders gezegd, pomp en spierpijn (DOMS) zijn bijverschijnselen van het trainen op een bepaalde manier, en afhankelijk van welke manier dat is zal je eerder een bepaald type hypertrofie ervaren. Bijverschijnsel en type hypertrofie zijn dan wel gecorreleerd, maar het een wordt niet door het ander veroorzaakt (en het bijverschijnsel is dan ook niet exclusief aan het type hypertrofie).
 
1. groeien als je geen spierpijn hebt
2. groeien als je wel spierpijn hebt
3. niet groeien als je geen spierpijn hebt
4. niet groeien als je wel spierpijn hebt.
5. Prima vooruitgang boeken met bepaalde oefeningen waar je heel snel spierpijn krijgt.
6. Prima vooruitgang boeken met bepaalde oefeningen waarin je (bijna) geen spierpijn ervaart, ook al varieer je nog zo hard qua sets/reps/tempo etc..

Kortom, spierpijn is vaak maar een slechte indicator.

Dat je kan groeien met en zonder spierpijn, daar ben ik het mee eens. Of je groeit of niet hangt immers van verschillende factoren af zoals voeding bv. Toch denk ik dat spierpijn een zeer goede indicator is voor hoe efficiënt je training was om spiergroei te induceren.
 
Ja, maar de microtrauma's doen zich juist voor ter hoogte van de myofibrillen. Vandaar dat ik vermoed dat de beschadiging van de myofibrillen (met als symptoom spierpijn) via overcompensatie leidt tot myofibrillaire hypertrofie.

Dit is toch wel een interessante vraag, want in tegenstelling tot de suggestie dat myofibrillaire hypertrofie het best geïnduceerd wordt door 5 sets van 5 reps, is mijn ervaring dat ik veel meer spierpijn heb na het doen van 12 sets van 10 reps, hetgeen volgens de theorie die eerder gepost is, eerder zou moeten leiden tot sarcoplasmatische hypertrofie.

Leg dat nu maar eens uit.

Valt te verklaren doordat niet elke vorm van spierpijn dezelfde is. Uit mn hoofd: microtrauma in de spiervezels -> DOMS -> myofibrillaire hypertrofie, terwijl opbouw van melkzuur -> niet-delayed OMS -> wat ook kan voorkomen bij hogere herhalingen en dus niet exclusief is aan een situatie waarbij myofibrillaire hypertrofie plaatsvindt (voorbeeld: mean12 die tien km hardloopt:D).
 
Geen 1-op-1 relatie, maar grofweg kan je wel stellen dat wanneer je zodanig traint dat je een grote pomp ervaart (wat meer voorkomt bij hogere herhalingen) waarschijnlijk meer sarcoplasmatische hypertrofie plaatsvindt, en wanneer je zodanig traint dat er DOMS ontstaat het lichaam daar eerder op zal reageren dmv myofibrillaire hypertrofie. Anders gezegd, pomp en spierpijn (DOMS) zijn bijverschijnselen van het trainen op een bepaalde manier, en afhankelijk van welke manier dat is zal je eerder een bepaald type hypertrofie ervaren. Bijverschijnsel en type hypertrofie zijn dan wel gecorreleerd, maar het een wordt niet door het ander veroorzaakt (en het bijverschijnsel is dan ook niet exclusief aan het type hypertrofie).


De pomp en muscle burn lijken me anders wel direct het gevolg te zijn van energetische uitputting en opstapeling van melkzuur.

Terwijl spierpijn me eerder het gevokg lijkt van beschadiging van myofibrillen. Het is bovendien aangetoond dat de melkzuurconcentratie in de spieren veel sneller normalizeert na de training, dan dat de spierpijn (DOMS) verdwijnt, dus waarschijnlijk is de spierpijn niet het gevolg van het melkzuur.
 
Terug
Naar boven