Om te beginnen: bij/na elke training kunnen er met de spier 3 dingen gebeuren (al dan niet tegelijkertijd):
-vorming van melkzuur
-ongecontroleerde samentrekkingen
-schade van de spiervezel
De eerste twee kunnen, en zijn heel vaak de oorzaak voor spierpijn die je de volgende dag voelt.
In het geval van spiervezelschade was de belasting zodanig dat er kleine scheurtjes zijn. Daaruit kunnen chemische stoffen als histamine 'lekken' die pijnreceptors in de spier irriteren, wat een pijn signaal stuurt.
Een andere situatie is wanneer de spiervezel door schade gaat opzwellen, hierdoor verhoogt de druk binnenin wat de pijnreceptors prikkelt.
Wat je ziet is dat pijnreceptors bij getrainde spieren steeds meer 'immuum' worden voor deze stimulanten. Maw, histamine heeft niet hetzelfde effect op de pijnreceptor bij beginners, in vergelijking met gevorderde trainees. De zwelling van de spieren zou ook minder zijn, of de receptors passen zich aan zodat de zwelling van de spier minder invloed heeft.
Dus je hebt het over adaptatie maar vergeet dat pijnreceptors mee adapteren met de spier zelf. Vaak is er daarom schade maar geen spierpijn, getrainde atleten hebben altijd minder last van spierpijn, toch is er sprake van groei.
Spierpijn is een indicator, een waarschuwing van het lichaam die zegt: "je hebt je spieren zwaar belast, meer dan wat je sinds lange tijd gewent bent"
Dit is een ernstige reden om de spier te laten rusten zodat verdere schade vermeden kan worden. ikheb het dan over blessures bijvoorbeeld.
Spierpijn kan een gevolg zijn van schade, maar hoeft niet aanwezig te zijn om schade vast te stellen. Daarom is het geen ideale indicator. Dat is de korte samenvatting. Natuurlijk is er hier nog veel discussie rond de juiste werking vande spieren ik zal zeker niet beweren dat deze uitleg 100% juist is, maar het is wat men tot nu toe vanuit de wetenschap aanneemt als meest logische verklaring.
zonder maar een zweet druppeltje op hun puistige hoofd te zien.)
