Nouja kijk naar de claims die hij doet in zijn werk;
http://www.jissn.com/content/11/1/7
Waar hij zegt dat de mate van spierverlies relatief is aan de grootte van het tekort linked hij een studie die dat helemaal niet direct ondersteund.
http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/2...,f1000m,isrctn
Daar is bij het grote tekort niet eens spierverlies en bij het kleine tekort zelfs winst. In elite atleten.. (aas?) in elk geval zie je bij zulke claims die hij doet geen relevante data en verwoord hij het hier en daar om ruimte over te laten tot speculatie richting zijn idee waar wetenschap gewoon al verklaringen heeft.
Andere studies die ik heb gezien (altijd meer rondkijken dan 1 guru) geven ongeacht groot of klein tekort dezelfde mate aan spierverlies, ongeveer 15% en dat is in echte contest preps dus misschien valt het boven 8-10% helemaal mee.
Voldoende proteine en krachttraining is eigenlijk het enige dat significant uit lijkt te maken.
En we hebben het nooit over extreme tekorten, ok 1500 is veel maar als dat (deels) met cardio is kun je dan nog steeds gezond eten. Als je kijkt naar anorexia gevallen of militaire tests kan het nog veel veeel extremer en toch nog normaal herstellen.
Het belangrijkste punt wat betreft metabolic damage is dat je begrijpt in welke mate er veranderingen optreden welke impact die echt hebben en hoe lang dat duurt. Dat Layne claimt heel veel emails te krijgen van mensen die niet begrijpen waarom ze vastlopen in hun dieet en daar naast de bekende en hier veel besproken gangbare verklaringen nog een vaag eigen idee in ziet wat hem marketing technisch goed uitkomt hoeft jou geen protocol op te leggen.
De voornaamste veranderingen zitten hem in hormonen rond hongergevoel en energiebepaling (ghrelin, leptin) die ervoor zorgen dat je van je dieet af gaat wijken en inderdaad wel iets minder energie verbruikt door minder thryoid productie maar echt maar een beetje. En dat zijn heel tijdelijke veranderingen die snel weer terug gaan naar normaal wanneer je weer een energieoverschot hebt.
Niet genoeg om onverklaarbaar vast te lopen in een dieet of zelfs aan te komen in een tekort. Wel zetten ze je eigenlijk aan tot binging en door iets lagere verbranding op die momenten zoveel mogelijk vet aankomen, dat wel en dat is precies waar jij ervaring mee hebt. En dan is er nog alle stress en cortisol die ook effect heeft op je eetpatroon en vochtbalans wat de situatie psychologisch helemaal aanwakkert.
Als je echter je dieet stopt keren die hormonen snel terug naar normaal.
Met uitzondering van de hormonen (lh) die je sex hormoon (testosteron) productie aansturen als je te laag in vet% bent gekomen. Vooral bij vrouwen kunnen die zelfs na herstel van dieet (nouja, anorexia) nog lang ondermaats produceren en medicatie nodig hebben om weer op te starten. Die hormonen zijn meer onderhevig aan hoe lang je in een situatie zit. Ik denk dat ook dat precies is waar jij nu ervaring mee hebt, je thyroid was prima dus je verbranding zat goed maar testosteron nog niet wat gelukkig weer langzaam hersteld nu je op een gunstig vet% en kcal intake zit.
Voor je volgende cut denk ik dat je alleen maar hoeft aan te houden niet te laag te cutten en ik persoonlijk zou zeggen ook niet te lang zodat je het jezelf niet te moeilijk maakt. Wil niet zeggen dat je geen week of wat tijd kunt nemen om te wennen aan de stappen of een prettige eigen tussenweg kunt vinden om je kcal verbruik te benaderen, maar hou rekening met hoe gezond het is om lang in een tekort te zitten welke gewoontes dat aanspoort en of dat wel nodig is. En vooral niet te veel druk maken om schadebeelden die als ze al bestaan niet perse op jou betrekking hebben, zeker als je gewoon weet dat je van je dieet afwijkt en hoe het precies met je bloedwaardes zit.
Wat uitleg van Lyle McDonald over precies dit onderwerp:
http://www.bodyrecomposition.com/fat...c-damage.html/
http://www.bodyrecomposition.com/fat...amage-qa.html/http://www.bodyrecomposition.com/fat-loss/permanent-metabolic-damage-qa.html/
---------- Post added at 13:23 ---------- Previous post was at 12:53 ----------
Ja het zal vooral liggen aan wat je prettig vind om aan te wennen en daar kun je allerlei wegen in vinden.
Ik weet voor mezelf dat er geen manier is om mijn honger te voorkomen. Dan hou ik het liever kort en met veel cardio om zo min mogelijk aan m'n eetgewoonte te veranderen. Wel wat stricter en lettend op vet inname zodat ik mezelf niet tegenwerk, en dat is ook precies waar ik honger van krijg, maar dan gaat het wel hard.
Om precies te weten wat je aangepaste onderhoud is kun je met beide methodes heel precies je verandering in gewicht gebruiken om dat te berekenen, dus je hoeft je nooit zorgen te maken dat je teveel verhoogt na een cut.
