Ik denk dat je geen schijn van kans maakt tegen iemand die een stuk sneller is en een betere conditie heeft. Je overschat jezelf.
Ik heb veel gevochten in mijn leven, de grotere dikkere mannetjes waren makkelijke tegenstanders. Het omhoog slaan was wel kut, dan komen je stoten minder hard aan. En je moet je idd niet laten klemmen, dan ben je
Hij kaart het toch zelf aan? Ik heb zelf veel aan judo gedaan, taekwondo en thaiboksen. Ik weet dat ik met hem niet wil gaan judoën, maak geen schijn van kans. Maar in de ring stappen zou ik zo doen.
Beste kamelus
, ik denk inderdaad dat je bepaalde dingen verkeerd hebt opgevat en wellicht heb ik me ook verkeerd uitgedrukt en nog wat meer
had kunnen plaatsen.
Als je me persoonlijk zou kennen dan zou je weten dat ik helemaal niet aan zelfoverschatting leid en van nature een zachtmoedig persoon ben die er altijd alles aan zal om een confrontatie uit de weg te gaan. Ik heb ook nergens aangegeven dat ik een vechtersbaas ben, toch? Ik heb overigens ook totaal geen drang of behoefte om me op het gebied van vechtsport met anderen te meten.
En hoeveel kans ik al dan niet zou maken lig ik ook niet wakker van. En nee, ik heb geen enkele behoefte om in een ring of mat tegen wie dan ook aan te treden.
Ik heb ooit als kind 2x aan een judowedstrijd meegedaan en verloor wegens passiviteit...ik had geen mentaliteit om te knokken met andere kinderen die ik helemaal niet kende en me "niets gedaan hadden". Aansluitend kreeg ik een standje van mijn judoleraar (vrij bekende budoleraar die helaas inmiddels overleden is) en na een potje huilen was ik er toen helemaal klaar mee
Op een blauwe maandag ook taekwondo gedaan...en doordat ik als jongere alreeds vrij groot en zwaar was moest ik altijd sparrren met jongens die ouder dan mij waren en ook langer met de sport bezig waren. Ik werd een beetje als levende bokszak gebruikt...totdat ik dat een keer zat was en één van hen via een of andere heupworp vloerde wat echter niet was toegestaan. Het bleek dat ik me enigzins wist te weren als ik kwaad werd...maar aangezien ik me heel moeilijk kwaad kan maken besloot ik om er maar mee te stoppen.
Later wilde ik Aikido gaan doen. Destijds sterk onder de indruk van de films van Steven Seagal. Het Aikido wat ik kreeg te zien had echter weinig van doen met dat wat Seagal in zijn filmen liet zien en aangezien in diezelfde dojo toevallig ook judo en jujutsu gegeven werd begon ik met jujutsu.
Ik kwam er al vrij snel achter wat wel en niet effectief voor mij was...en daar heb ik me dan ook wat op toegelegt.
Op de zondagmorgen was er altijd vrije training en werden de toks en de bitjes aangetrokken (OK, kruisbeschermer en gebitbeschermer heb je in een real street fight niet aan en dus ben je dan ook kwetsbaarder). Zoals ik het in mijn actieve herinnering heb had ik destijds een redelijk incasserings vermogen en wist in 99% van die stoeipartijen in mijn voordeel d.m.v. een nekklem, verwurging of houdgreep te beslechten, ook bij hen met hogere dangraden.
Ik schrijf bewust 99%...ik zal nooit vergeten dat ik één keer een vrij gevecht deed met iemand die nederlands kampioen boksen was...hij had een vrij normaal postuur en werkte als portier in een of andere discotheek. We gingen beginnen en hij sloeg werkelijk zo snel dat ik de slag helemaal niet zag aankomen...hij raakte mijn neus en ik begrijp nu nog altijd niet dat deze destijds niet gebroken was...in elk geval spoot er direct traanvocht in mijn ogen waardoor paar seconden mijn zicht helemaal troebel was en dat zou in een real fight genoeg tijd zijn geweest om me helemaal "af te maken". Een flinke bloedneus en waardevolle ervaring rijker
we hebben vervolgens nog vele maanden met elkaar getraind wat ik als zeer leerzaam heb ondervonden.
In de praktijk heb ik zoals in een vorige post beschreven slechts één situtie meegemaakt waarbij diverse personen waaronder ikzelf werden bedreigt en niemand wat durfde te doen.
Een onverzorgde man nogal behoorlijk groot van gestalte(zeker 2 meter groot) bedreigde in een winkelstraat en buitenterras van een café de winkelier...hij beweerde een mes op zak te hebben en was waarschijnlijk op geld van de kassa uit. De angst zat er bij de meesten behoorlijk in. Ik voelde me ook absoluut niet op mijn gemak maar besloot toch de winkelier te helpen.
Ik liep vrij rustig op die man toe en trapte hem vervolgens tegen zijn knie aan en vervolgens pakte ik hem in een nekklem.
In elk geval was het toen gedaan. Nee, hij was geen Bruce Lee, geen Rico Verhoeven of Bas Rutten om het korter bij huis te houden.
Ik had enkel toegepast wat ik ooit geleerd en onthouden had en dat bleek op dat moment effectief te zijn.
Verder ben ik heel incidenteel in jongere jaren in een café wel eens door "stoere vechtersbazen" bedreigt worden, maar meestal bleek het om blaffende honden te gaan die niet bijten.
Die heel zeldzame keren dat er echter ook figuren bij waren die vooral indruk wilden maken op anderen en hun handen niet thuis konden houden heb ik ook in mijn voordeel kunnen beslechten, waarschijnlijk heb ik daarbij gewoon geluk gehad.
Hoe dan ook, elke situatie is anders en onvoorspelbaar...heel veel wat we op de mat of in de ring hebben geleerd ziet er leuk uit maar is in de praktijk niet echt effectief.
Veel vechtsporten zijn te beperkt en hebben te veel regels en mijns inziens zijn allround vechtsporten zoals bijvoorbeeld MMA de effectiefste manier om je te leren te verdedigen.
Dat zie je ook bij zogenaamde "kooigevechten"...jongens met mma achtergrond of braziliaans jujutsu weten het vaak ver te schoppen.
Echter zal in de praktijk die persoon meestal winnen die bereid is om letterlijk over lijken te gaan.
Een klap met een barkruk tegen je hoofd, een kapotte bierfles in je gezicht of een steek met een mes in je rug zullen de meesten van ons niet goed bij wegkomen.
Ik kende verschillende portiers (uitsmijters) en vroeg of laat belandden ze allen wel een keer in het ziekenhuis of op de spoedeisende hulp, enkelen van hen liggen zelfs helaas op het kerkhof (neergeschoten).
Om een lang verhaal kort te maken...ik beschouw mezelf niet als "Bud Spencer" (zijn filmen zie ik overigens nog altijd graag), ik ben absoluut geen vechtersbaas, integendeel ik zal conflicten ten allen tijde vermijden, daag niemand uit en laat me ook niet uitdagen. Ik ben ook geen vechtsport expert, ik heb ooit in jongere jaren een bepaalde basis aan zelfverdeding geleert en dat in combinatie met wat met meer dan gemiddelde domme kracht heeft me in bepaalde situaties waar ik nauwelijks een andere keus had geholpen om een conflict in de kiem te smoren of in mijn voordeel te beslechten...waarschijnlijk heb ik daarbij gewoon ook heel veel geluk gehad...thats all folks
P.S...als jullie het niet erg vinden laat ik het wat dit thema betreft hier ook verder bij, tenslotte is dit een krachtsportforum met de sectie powerlifting en gaat dit log hoofdzakelijk over bankdrukken
Mijn laatste woord hierin: "een vermeden gevecht is een gewonnen gevecht"!
