Ja, leuk om te zien. Ik kijk vaak in je log, alleen post ik te weinig bij je.
Maakt niet uit man, posten is niet verplicht, kom nou, leuk dat je meeleest. Ik bedoelde gewoon, hoe weet je nu dat ik het goed uitvoer, keek je stiekem mee door het zolderraam
?
indeed
je focus circa concentratie zal misschien anders / beter zijn ?
als je het wilt ondergaan , moet je er ook voor 200% voor gaan
en paljas kennende gezien zijn trainingen komt dat wel goed
Ik ga er zeker voor. Een tijd geleden had ik dit schema ongetwijfeld meteen verworpen. Maar ik ben erachter gekomen dat als je sceptisch tegenover een bepaalde aanpak staat, dat niet noodzakelijk hoeft te betekenen dat het niet werkt. Wel natuurlijk als je dat gevoel laat overheersen, want als je er niet in gelooft, bewijst je twijfel zichzelf (
http://nl.wikipedia.org/wiki/Selffulfilling_prophecy).
De krachtsport zit overigens boordevol populisme en kwakzalverij. Er is weliswaar veel wetenschappelijk onderzoek en statistiek die helpen bij het opstellen van een schema je vooruitgang biedt op het gebied waar je dat in zoekt, maar we zijn nog lang niet op dat punt dat je online een formuliertje invult en er een schema uitrolt wat voor jou de optimaal is om je resultaat te bereiken, daarvoor is het lichaam nog te complex voor onze simpele geest. Tot die tijd barst het van de mensen die zeggen dat je zus of zo moet doen, vaak uit eigen ervaring. Heel nuttig, maar de een is de ander niet. Wanneer ik een artikel lees waarin een bepaald schema wordt aangeprezen, lees ik altijd eerst even wat de motivatie was toen het principe werd bedacht, door wat voor persoon het is bedacht, etc. En zelfs als dat allemaal aansluit op jouw situatie is er nog geen enkele garantie dat het voor jou zal werken.
Toen ik begon stond ik al snel op een 2-split, 3x/week trainen. Dat heb ik jarenlang uitgehouden, en altijd nog vooruitgang geboekt. Dat schema is in de jaren wel wat veranderd, maar het principe bleef hetzelfde. Maar uiteindelijk stagneert het, en je slingert wat heen en weer door tegenslagen. Ik ben er alleen lang vanuit gegaan dat het schema voor mij ideaal was. Je wijkt wel eens af, maar zakt snel weer terug in je oude schema. Dat heeft denk ik twee redenen gehad. Ik (1) probeerde het vaak niet lang genoeg om gewend te raken aan een nieuwe oefening/volgorde/etc. of ik (2) paste de rest van het schema niet aan om de verandering goed op te kunnen nemen. Je kunt bijvoorbeeld een oefening willen opnemen, maar geen andere oefening willen opofferen, waardoor een training te heftig wordt en je de nieuwe er maar weer uit hengst.
Dan kun je natuurlijk krampachtig blijven vasthouden aan je 'golden' schema, maar dat houdt een keer op. Het gaat vervelen, je komt niet verder of er beginnen blessures op te spelen. Aan de andere kant ben je bang dat als je af gaat wijken van je (in jouw ogen) succesformule, dat je straks achteruit gaat. En al die exotische populaire programma's zagen er allemaal maar vreemd uit, daar zou ik nooit aan kunnen wennen... dacht ik.
Dat punt ben ik inmiddels gelukkig voorbij. Op een gegeven moment besef je dat je niet tot je 60ste trouw je 2-split gaat blijven doen. Dus we gaan iets anders doen, maar wat. Kleine wijzigingen in je welbekende schema werkt niet voor mij, dat heb ik hier boven al uitgelegd. Dus moest ik iets heel anders gaan doen. Voordat je een keuze maakt moet je eerst weten wat je wilt bereiken. Als je dat niet doet wordt krachtsport bezigheidsterapie (prima, als je dat op zichzelf je doel is). Dan kun je beginnen zelf iets nieuws te ontwerpen, of een bestaand schema pakken. Het voordeel van zelf iets te maken is dat jij na jaren trainen bepaalde kennis hebt van je lichaam. Het grote nadeel is dat je vaak toch weer vastroest in de bekende weg. Als je dan zelf een schema gaat proberen op te stellen dat wezenlijk anders is, loop je het risico dat het niet gaat werken, omdat het per definitie nergens op gebaseerd is (omdat het de 'onbekende' weg is). Dan kan het uiteindelijk toch succesvol worden door het in de loop van de tijd te finetunen. Maar dat kan erg lang duren, omdat het uitgangspunt te grof gekozen is. Dus ik denk dat het, ondanks mijn scepsis t.o.v. de populaire basis schema's, verstandiger is om een van die schema's als uitgangspunt te nemen. Dan kun je zo'n schema alsnog nuanceren a.d.h. van je zelfkennis, als je maar uitkijkt dat je daarmee niet de achterliggende gedachte van het gekozen basis schema teniet doet, want dan kun je beter een ander schema kiezen.
Maar hoe kies je nu het basis schema? Daar ben ik nog niet helemaal uit. Als ik mijn doelen heb gekozen, heb ik meestal zelf een klein beetje een idee wat ik moet veranderen aan mijn huidige schema om daar op in te spelen. Dit is op zich natuurlijk gevaarlijk, want waar baseer ik die wijsheid op? Maar goed, ik zoek dan naar een schema waar dat een beetje het uitgangspunt van is. Het is denk ik een soort vertrouwens kwestie, het idee dat ik een beetje op één lijn zit met de ontwerper van het schema. Daarna speelt populariteit toch een rol. Ik ben namelijk van mening dat de meeste schema's slechts voor een klein deel op wetenschap zijn gebaseerd, maar hoofdzakelijk op ervaring. Als er dan genoeg verschillende mensen ervaring mee hebben, krijg je meer vertrouwen in de effectiviteit. Dat hele verhaal erachter dat moet verklaren waarom het zo succesvol zou zijn, dat blijf ik met een korreltje zout nemen.
Het resulterende schema zou wel eens helemaal iets anders kunnen zijn dan ik in mijn hoofd had, of wat ik uberhaupt anders nooit zou hebben willen volgen, maar als ik via de bovenstaande weg daar ben beland, dan ga ik er wel voor, en dan ook voor langere termijn, want anders kun je er geen uitspraak over doen, kan een moment opname zijn, of je hebt het gewoon niet de kans gegund. Dan verpest je het voor jezelf, moet je lekker op je 2-split blijven modderen.
Ik stop ermee, dit leest toch niemand.
Weer een foute quote.
