Zo ben je het spelletje echt aan het meespelen, man. Jezelf niet gek maken.Het is zelfs al eens in me opgekomen: wat als ze hier meeleest, het verhaal is nogal herkenbaarNiet dat ze mn nick hier kent, weet zelfs niet of ik ooit iets over het forum gezegd heb (denk het niet). Een mens wordt wel paranoia op den duur... Achja nx meer aan te doen dan zeker buiten haar de groetjes doen langs hier
For those interested waarschijnlijk een afsluitende post: drie weken geleden is mijn dochter geboren. De ochtend van die dag is "zij" nog eens gespot voor het werk van mijn vrouw, in haar wagen, alles in de gaten houdend. Ondertussen moet ze wel al van de geboorte op de hoogte zijn via FB, instagram, ... Eerlijkheidshalve geef ik ook toe dat ik ze een paar dagen erna nog eens gehoord heb in berichtvorm (yeah I know, graag geen commentaar...) waarin ik redelijk hard mijn mening gezegd heb en zij vijandig en heel paranoia reageerde ("ik vertrouw nog amper mensen, ook jou niet", "ga verder met je leven en bekommer je niet om mij", "je weet nog geen peulschil van wat er met mij en mijn leven gebeurt", "ik kan me niet openstellen naar mensen", "ik word wel beter maar niet met jou en niet door jou"). Van de lieve vrouw die mij trouwens 100% kon vertrouwen schiet niets over...
Sindsdien, al drie weken dus, complete stilte, geen voorvallen meer opgemerkt terwijl voor de geboorte elke week minstens 1 keer iets gebeurde. Ik probeer me nu op mijn dochter te concentreren, de dingen te regelen met mijn vrouw die moeten geregeld worden (zal nog heel wat tijd kosten) en verder te gaan. Bedankt iedereen hier voor de hulp in ieder geval ondanks mijn koppigheid soms
Soms?
Geen idee wat haar bedoeling is, als ik 1 ding moet toegeven is dat ik geen f**k snap van wat er allemaal gebeurd is de voorbije twee maanden en dat ik het waarschijnlijk nooit zal snappen omdat ik ervan overtuigd ben dat ze mij ook echt graag moet gezien hebben. Rationele mensen kunnen dit niet begrijpen vrees ik.
Geen idee wat haar bedoeling is, als ik 1 ding moet toegeven is dat ik geen f**k snap van wat er allemaal gebeurd is de voorbije twee maanden en dat ik het waarschijnlijk nooit zal snappen omdat ik ervan overtuigd ben dat ze mij ook echt graag moet gezien hebben. Rationele mensen kunnen dit niet begrijpen vrees ik.
Mij met n schuldgevoel opzadelen zal haar ook niet lukken, af en toe denk ik wel eens een paar seconden "ik had dit of dat moeten doen" maar dat duurt maar heel ffe: ik tref geen enkele schuld aan de breuk met haar en heb haar helemaal niets misdaan. Integendeel zelfs... Ik heb wel nog spijt omdat ik haar echt heel graag had. Ze komt ook uit een relatie van 9 jaar dus blijkbaar kan ze het toch? Maar zij heeft het doen mislopen, ik niet.
Zoiets zeker
Ze was verliefd, ze wou bij mij zijn en toch dumpt ze mij als het te intiem wordt. En dan aandacht zoeken door mijn vrouw te stalken terwijl ik 1 berichtje verwijderd was en alles voor haar zou gedaan hebben. Zoals ik zei: niet te begrijpen, ik probeer het niet meer 
Zoiets zeker
Goh... Denk je dat als dit nog n aantal weken zou duren (de stilte), ze dan toch nog zou kunnen opduiken? Misschien heeft mijn hevige reactie de laatste keer (ik was vrij duidelijk) haar gevoelens voor mij wel helemaal doen kelderen?
Goh ja, we wisten dat ze ons in de gaten houdt en op een bepaald moment ging ze baby foto's zien verschijnen...
We hebben er dus bewust geen rekening mee gehouden en er ons leven niet op afgestemd...Euhm ja... Ik heb gezegd dat ze nog zoveel problemen mag hebben maar dat ik het niet verdien zo behandeld te worden, dat ik hoop dat ze ooit inziet wat ze weggesmeten heeft en dat er van mijn kant niets meer als eerste zal komen, is dat duidelijk?
Daarna nog heel kort gesprekje waarin ik wat milder was maar van haar kant kwamen enkel vijandige berichten dus had geen zin.
Goh ja, we wisten dat ze ons in de gaten houdt en op een bepaald moment ging ze baby foto's zien verschijnen...
Euhm ja... Ik heb gezegd dat ze nog zoveel problemen mag hebben maar dat ik het niet verdien zo behandeld te worden, dat ik hoop dat ze ooit inziet wat ze weggesmeten heeft en dat er van mijn kant niets meer als eerste zal komen, is dat duidelijk?
? dus als zij contact opneemt wel. Gewoon niet meer op ingaan,maar het is uw leven.
Euh nee, zo bedoelde ik het niet... Tis ook al drie weken geleden, weet de exacte woorden niet meer, tkwam er gwn op neer dat ik zei dat ze geen berichten meer van mij moet verwachten, dat ik moeite genoeg gedaan heb er iets van te maken...Ik zou mn adem dan maar niet inhouden.
Van uw kant niet meer als eerste zou komen
Nee, gewoon per toeval gehoord van de persoon die ze toen aan het versieren was (of een van de). Ik heb geen contact meer met haar... Die gast had zelf al vermoedens dat er nog waren... Ik denk dat het maar het topje van de ijsberg is zelfs nu ik dat weet.
Nee hoor, ik ga haar niet meer horen... Heb via hetzelfde kanaal gehoord dat ze nu al met iemand anders bezig zou kunnen zijn... Dat ik dat allemaal niet gezien heb seg, wat n comediante, ben helemaal geschokkeerd...
Die ik en anderen mede op basis van jouw aannames hebben gedaan, dus onderschat jezelf niet
Goed te horen dat het thuis goed gaat met de kleine. Fijne feestdagen.
Nee hoor, ik ga haar niet meer horen... Heb via hetzelfde kanaal gehoord dat ze nu al met iemand anders bezig zou kunnen zijn... Dat ik dat allemaal niet gezien heb seg, wat n comediante, ben helemaal geschokkeerd...
Met de baby alles goed, bedankt
