- Lid sinds
- 6 mrt 2008
- Berichten
- 3.214
- Waardering
- 5.513
- Lengte
- 1m65
- Massa
- 60kg
- Vetpercentage
- 22%
Here goes HillR again
- Topic starter HillR
- Startdatum
- Recente activiteit Recente activiteit:
- Reacties 3.378
- Weergaven 137.862
- Volgers 79
- Status
- Lid sinds
- 18 dec 2012
- Berichten
- 20.858
- Waardering
- 21.488
- Lengte
- 1m71
- Massa
- 78kg
- Vetpercentage
- 12%
- Lid sinds
- 2 dec 2012
- Berichten
- 7.234
- Waardering
- 16.994
- Lengte
- 1m50
- Vetpercentage
- 17%
Knap dat je je shape zo goed hebt onderhouden
Thanks!
al ben ik momenteel niet zo goed bezig hahahMooie shape nog hill
Thanks natty!
Erg irritant, maar soms moet je he!
Thanks! Het heeft allemaal wat tijd nodig
Het is hier wel stil idd
Ik hoop dat het goed uitpakt met die schouder zeg!! kan idd behoorlijk pijnlijk zijn zo'n slijmbeurs...bah!!
No worries!
Schouder is op zich okay, het is gewoon mijn hele bovenrug een beetje die vast zit van de spanning.. mijn traps en nek zijn één grote bult ellende.
Niet gelogd want heb niet gegymmed, eet momenteel ongeveer het driedubbele en voel me fysiek een nijlpaard door het vele vocht maar ik care even niet op het moment. Ga vanzelf weer naar de gym en dan pak ik ook voeding wel op.
Het lukt me momenteel gewoon niet om en fysiek en mentaal alles "perfect" in orde te hebben. Dan maar even wat loslaten en me focussen op wat het belangrijkste is toch
Zaterdag als het een beetje meezit gymmen bij Platinum gym
Mijn benen en billen maar weer eens goed aanpakken, had deze week nog wel even benen willen doen zodat ik daar neit helemaal gehandicapped weg kom, maar ach... dan maar de rest van het weekend creperen van de spierpijn.. 
- Lid sinds
- 31 mei 2012
- Berichten
- 7.216
- Waardering
- 28.776
- Lengte
- 1m57
Skatermarvin
Superior Athlete
Elite Member
15 jaar lid
Stimjunk
Oliebol
10.000 likes
10.000 berichten
10 media-items
- Lid sinds
- 22 sep 2006
- Berichten
- 46.350
- Waardering
- 33.490
- Lengte
- 1m80
- Massa
- 89kg
- Vetpercentage
- 50%
Precies dit!First things first, de rest komt vanzelf wel weer goed.
Als je er mentaal klaar voor bent om je weer volop te geven qua trainen en voeding, dan komt krijg je met jou dedication in no time je zomershape terug.
Nu inderdaad even focussen om de andere dingen!
Take care Hill!
- Lid sinds
- 18 dec 2012
- Berichten
- 20.858
- Waardering
- 21.488
- Lengte
- 1m71
- Massa
- 78kg
- Vetpercentage
- 12%
Das wel herkenbaar je bent niet de enigste, die spieren zijn zo hard als beton en burn like hell, wellicht een bezoekje aan de fysio, of Pun moet ff zijn best doen...niet leuk in de lappenmand
mitsymo
Competitive Bodybuilder
- Lid sinds
- 17 jul 2016
- Berichten
- 2.008
- Waardering
- 6.649
- Lengte
- 1m78
- Massa
- 74kg
Alles perfect in orde hebben is toch ook maar saai toch?Thanks!
Thanks natty!
Erg irritant, maar soms moet je he!
Thanks! Het heeft allemaal wat tijd nodig
No worries!
Schouder is op zich okay, het is gewoon mijn hele bovenrug een beetje die vast zit van de spanning.. mijn traps en nek zijn één grote bult ellende.
Niet gelogd want heb niet gegymmed, eet momenteel ongeveer het driedubbele en voel me fysiek een nijlpaard door het vele vocht maar ik care even niet op het moment. Ga vanzelf weer naar de gym en dan pak ik ook voeding wel op.
Het lukt me momenteel gewoon niet om en fysiek en mentaal alles "perfect" in orde te hebben. Dan maar even wat loslaten en me focussen op wat het belangrijkste is toch
Zaterdag als het een beetje meezit gymmen bij Platinum gym
Met jouw fysiek heb je dat idd binnen no time weer terug. En anders, ach als je maar goed in je vel zit, dan komt rest idd wel weer.
Zoals hierboven al werd aangehaald, inderdaad nu enkel focussen op jezelf en op je eigen mindset. Dat is je eerste en enige prioriteit nu. Dus gewoon doen waar je nu zin in hebt en niet iets gaan doen dat je mogelijks nog meer stress zou gaan bezorgen.
Hetzelfde geldt voor voeding: eet waar je op dit moment zin in hebt. Dat mag ook wel eens. I'm sure @Punjab won't mind.
En de goesting om te sporten komt ook wel vanzelf terug.
Ik hoop oprecht dat je je snel terug beter voelt @HillR !
Hetzelfde geldt voor voeding: eet waar je op dit moment zin in hebt. Dat mag ook wel eens. I'm sure @Punjab won't mind.
En de goesting om te sporten komt ook wel vanzelf terug.
Ik hoop oprecht dat je je snel terug beter voelt @HillR !
- Lid sinds
- 18 jan 2012
- Berichten
- 25.672
- Waardering
- 23.839
- Lengte
- 1m73
- Massa
- 77kg
- Vetpercentage
- 17%
Nee hoor niet doen, dan haat je jezelf morgen weer
Jij misschien. Maar op dergelijke mindere momenten in het leven zou ik me vooral focussen op mezelf en terug mentaal evenwicht proberen vinden. En als ik dan enkele dagen een beetje minder gezond zou eten, tja, dan zij het zo.Nee hoor niet doen, dan haat je jezelf morgen weer
Maar elk zijn mening natuurlijk.
- Lid sinds
- 2 dec 2012
- Berichten
- 7.234
- Waardering
- 16.994
- Lengte
- 1m50
- Vetpercentage
- 17%
Precies dit!
Komt goed!
Das wel herkenbaar je bent niet de enigste, die spieren zijn zo hard als beton en burn like hell, wellicht een bezoekje aan de fysio, of Pun moet ff zijn best doen...niet leuk in de lappenmand
Ik vind het heel attent dat je altijd een oplossing probeert te bedenken, maar dat is echt niet altijd nodig
Alles perfect in orde hebben is toch ook maar saai toch?
Met jouw fysiek heb je dat idd binnen no time weer terug. En anders, ach als je maar goed in je vel zit, dan komt rest idd wel weer.
Haha, ik zou een moord voor saai doen op dit moment hoor
(de reden dat ik dit hier opschrijf is voor mijzelf, niet omdat jullie er op moeten reageren of iets mee moeten, maar het delen ervan maakt de dingen voor mij ook helderderderder, anders stromen mijn gedachten een beetje over en begrijp ik er vaak ook niets meer van )
Het is moeilijk te omschrijven. Ik ben echt heel gelukkig, ik heb alles wat mijn hartje begeert en er mankeert verder niets aan mijn leven, maar het doet echt ontzettend veel pijn dat ik het contact met mijn moeder heb moeten verbreken voor nu. Het geeft me heel veel rust en blijdschap tbh, maar ik heb erg veel moeite met het feit dat ik moet leren accepteren dat mijn moeder is wie ze is, en dat ik daarmee geen moeder heb die ik graag had willen hebben of zoals mijn psych zegt, zoals ik verdien. Ik heb alleen zo'n moeder wanneer ik mijn eigen gevoel aan de kant zet en precies doe wat zij wil (en dan nog krijg je niet het gevoel dat je er toe doet, er mag zijn, "dat je het goed doet"). Dat is zo'n strijd met je loyaliteitsgevoel.
Je moet je voorstellen dat je na 29 jaar voor het eerst echt definitief voor jezelf hebt gekozen. Daar waar ik altijd voor mijn moeders pad heb gekozen, keuzes maak die haar pleasen ipv mijzelf, heb ik voor het eerst gekozen om dat niet te doen (en daar aan vast te houden). Ik heb dat eerder geprobeerd waarbij er altijd zoveel weerstand vanuit mijn familie was dat ik altijd langzamerhand weer mijn moeder pad op werd getrokken, je wilt toch niets liever dan geaccepteerd worden en dat je ouders van je houden, zonder dat daar voorwaarden aan zitten? De enige mogelijkheid voor mij om mijn eigen pad te kiezen is om dat contact te verbreken. Dat heb ik nu 3 weken geleden gedaan en er is zoveel weerstand. Ik heb geen ruzie gemaakt, ik heb slechts mijn moeder gevraagd mij wat ruimte te geven en het feit dat ik nu even geen contact wil te respecteren en te accepteren.
In die 3 weken word ik continu benaderd, door mijn moeder zelf via whatsapp, reageer ik niet verandert ze het wachtwoord van onze gezamenlijke netflix zodat ik er niet meer in kan, krijg ik een reactie op instagram en reageer ik niet, verwijdert ze me van facebook, paar dagen later blokkeert ze me op alle social media. Nu benadert ze me niet meer, maar stuurt mijn vader ineens berichtjes over wat een rotsituatie dit is en dat hij hoopt dat het snel weer normaal gaat tussen mij en mijn moeder. Helpt dat niet, belt mijn oma opeens om te vragen wanneer ik weer contact met mijn moeder opneem.
Ik heb ze allemaal uitgelegd dat ik eerst wil uitvinden wat ik zelf wil voordat ik weer contact met mijn opneem. Dat ik dat zal doen wanneer IK daar klaar voor ben en wanneer ik dat wil. Cared iemand daar om? Nee, want iedereen wil graag dat de situatie weer teruggaat zoals voorheen, zodat mijn moeder weer gepleased is en iedereen zijn leventje weer op kan pakken zonder gedoe (want.... er is alleen geen gedoe in onze familie als mijn moeder happy is en haar zin krijgt).
Er wordt zoveel druk gelegd en er wordt voor gezorgd dat je geen enkele ruimte hebt om een eigen wil te ontwikkelen, zelfstandig te zijn. Dat is gewoon heel moeilijk te behappen allemaal. Je wordt continu emotioneel beinvloed om het spelletje weer mee te gaan spelen. Je wilt je oma toch niet teleurstellen, denk je dan echt alleen maar aan jezelf? Kun je het niet eens voor die oude vrouw opbrengen om weer normaal te doen, weet je wel hoe verdrietig zij dit vindt? Ben jij echt zo egoïstisch?
Er zijn in mijn opvoeding zoveel emotionele spelletjes gespeeld, er is zoveel misbruik van je gemaakt dat ik er pas nu achterkom dat ik niet eens weet wat ik zelf voel, wat ik vind, wat ik wil. Die opties heb ik namelijk nooit gehad, mijn gevoel, mijn wil e.d. heeft er nooit toegedaan. Uit zelfbescherming heb ik altijd gehandeld met de gedachte wat de ander wil of verwacht van mij. Als je dat realiseert word je als persoon zo aan het wankelen gebracht, je twijfelt overal aan, aan je gedachten, je gevoel, je persoon. Want je dacht altijd dat dit was zoals het hoorde, dat dit normaal was. Je zat er naast. Het was een leugen. Hoe kan ik dan ooit in hemelsnaam nog op mezelf vertrouwen? Ik zit er al 29 jaar naast.
Maar verder gaat het goed Ik ben nog steeds blij en ik denk dat ik - mede doordat ik een paar jaar geleden al de keus heb gemaakt om te verhuizen, verder weg te gaan - al hele grote stappen heb gemaakt om mijn eigen keuzes te maken en me niet meer (zo) te laten beïnvloeden. Nu moet het alleen nog gaan corresponderen met mijn emoties. Want in mijn achterhoofd wil ik nog heel graag dat mijn moeder trots op mij is. Dat gaat gewoon nooit lukken als ik mijn eigen leven wil leiden. Dat moet ik leren accepteren.
Het is moeilijk om zo'n situatie als buitenstaander te begrijpen als je niet een soort gelijk iets hebt meegemaakt, als je wel liefhebbende ouders hebt, of als je uberhaupt niet weet dat je in zo'n situatie zit. Ik zou zo graag zoveel voorbeelden aanhalen van alles wat mijn moeder heeft gedaan in mijn jeugd (waar ik dan nu op terugkijk en denk, wtf :O terwijl dat toen voor mij gewoon normaal was) om iedereen te overtuigen dat ik er niet naast zit.. maar ik moet af van het feit dat ik anderen wil overtuigen. De mening van anderen zou er niet toe moeten doen, het gaat om mijn mening, mijn acceptatie.
Dus so far een update on the struggles. Er mankeert mij verder niets en het gaat allemaal goed.
)Het is moeilijk te omschrijven. Ik ben echt heel gelukkig, ik heb alles wat mijn hartje begeert en er mankeert verder niets aan mijn leven, maar het doet echt ontzettend veel pijn dat ik het contact met mijn moeder heb moeten verbreken voor nu. Het geeft me heel veel rust en blijdschap tbh, maar ik heb erg veel moeite met het feit dat ik moet leren accepteren dat mijn moeder is wie ze is, en dat ik daarmee geen moeder heb die ik graag had willen hebben of zoals mijn psych zegt, zoals ik verdien. Ik heb alleen zo'n moeder wanneer ik mijn eigen gevoel aan de kant zet en precies doe wat zij wil (en dan nog krijg je niet het gevoel dat je er toe doet, er mag zijn, "dat je het goed doet"). Dat is zo'n strijd met je loyaliteitsgevoel.
Je moet je voorstellen dat je na 29 jaar voor het eerst echt definitief voor jezelf hebt gekozen. Daar waar ik altijd voor mijn moeders pad heb gekozen, keuzes maak die haar pleasen ipv mijzelf, heb ik voor het eerst gekozen om dat niet te doen (en daar aan vast te houden). Ik heb dat eerder geprobeerd waarbij er altijd zoveel weerstand vanuit mijn familie was dat ik altijd langzamerhand weer mijn moeder pad op werd getrokken, je wilt toch niets liever dan geaccepteerd worden en dat je ouders van je houden, zonder dat daar voorwaarden aan zitten? De enige mogelijkheid voor mij om mijn eigen pad te kiezen is om dat contact te verbreken. Dat heb ik nu 3 weken geleden gedaan en er is zoveel weerstand. Ik heb geen ruzie gemaakt, ik heb slechts mijn moeder gevraagd mij wat ruimte te geven en het feit dat ik nu even geen contact wil te respecteren en te accepteren.
In die 3 weken word ik continu benaderd, door mijn moeder zelf via whatsapp, reageer ik niet verandert ze het wachtwoord van onze gezamenlijke netflix
zodat ik er niet meer in kan, krijg ik een reactie op instagram en reageer ik niet, verwijdert ze me van facebook, paar dagen later blokkeert ze me op alle social media. Nu benadert ze me niet meer, maar stuurt mijn vader ineens berichtjes over wat een rotsituatie dit is en dat hij hoopt dat het snel weer normaal gaat tussen mij en mijn moeder. Helpt dat niet, belt mijn oma opeens om te vragen wanneer ik weer contact met mijn moeder opneem. Ik heb ze allemaal uitgelegd dat ik eerst wil uitvinden wat ik zelf wil voordat ik weer contact met mijn opneem. Dat ik dat zal doen wanneer IK daar klaar voor ben en wanneer ik dat wil. Cared iemand daar om? Nee, want iedereen wil graag dat de situatie weer teruggaat zoals voorheen, zodat mijn moeder weer gepleased is en iedereen zijn leventje weer op kan pakken zonder gedoe (want.... er is alleen geen gedoe in onze familie als mijn moeder happy is en haar zin krijgt).
Er wordt zoveel druk gelegd en er wordt voor gezorgd dat je geen enkele ruimte hebt om een eigen wil te ontwikkelen, zelfstandig te zijn. Dat is gewoon heel moeilijk te behappen allemaal. Je wordt continu emotioneel beinvloed om het spelletje weer mee te gaan spelen. Je wilt je oma toch niet teleurstellen, denk je dan echt alleen maar aan jezelf? Kun je het niet eens voor die oude vrouw opbrengen om weer normaal te doen, weet je wel hoe verdrietig zij dit vindt? Ben jij echt zo egoïstisch?
Er zijn in mijn opvoeding zoveel emotionele spelletjes gespeeld, er is zoveel misbruik van je gemaakt dat ik er pas nu achterkom dat ik niet eens weet wat ik zelf voel, wat ik vind, wat ik wil. Die opties heb ik namelijk nooit gehad, mijn gevoel, mijn wil e.d. heeft er nooit toegedaan. Uit zelfbescherming heb ik altijd gehandeld met de gedachte wat de ander wil of verwacht van mij. Als je dat realiseert word je als persoon zo aan het wankelen gebracht, je twijfelt overal aan, aan je gedachten, je gevoel, je persoon. Want je dacht altijd dat dit was zoals het hoorde, dat dit normaal was. Je zat er naast. Het was een leugen. Hoe kan ik dan ooit in hemelsnaam nog op mezelf vertrouwen? Ik zit er al 29 jaar naast.
Maar verder gaat het goed
Ik ben nog steeds blij en ik denk dat ik - mede doordat ik een paar jaar geleden al de keus heb gemaakt om te verhuizen, verder weg te gaan - al hele grote stappen heb gemaakt om mijn eigen keuzes te maken en me niet meer (zo) te laten beïnvloeden. Nu moet het alleen nog gaan corresponderen met mijn emoties. Want in mijn achterhoofd wil ik nog heel graag dat mijn moeder trots op mij is. Dat gaat gewoon nooit lukken als ik mijn eigen leven wil leiden. Dat moet ik leren accepteren. Het is moeilijk om zo'n situatie als buitenstaander te begrijpen als je niet een soort gelijk iets hebt meegemaakt, als je wel liefhebbende ouders hebt, of als je uberhaupt niet weet dat je in zo'n situatie zit. Ik zou zo graag zoveel voorbeelden aanhalen van alles wat mijn moeder heeft gedaan in mijn jeugd (waar ik dan nu op terugkijk en denk, wtf :O terwijl dat toen voor mij gewoon normaal was) om iedereen te overtuigen dat ik er niet naast zit.. maar ik moet af van het feit dat ik anderen wil overtuigen. De mening van anderen zou er niet toe moeten doen, het gaat om mijn mening, mijn acceptatie.
Dus so far een update on the struggles. Er mankeert mij verder niets en het gaat allemaal goed.
Zoals hierboven al werd aangehaald, inderdaad nu enkel focussen op jezelf en op je eigen mindset. Dat is je eerste en enige prioriteit nu. Dus gewoon doen waar je nu zin in hebt en niet iets gaan doen dat je mogelijks nog meer stress zou gaan bezorgen.
Hetzelfde geldt voor voeding: eet waar je op dit moment zin in hebt. Dat mag ook wel eens. I'm sure @Punjab won't mind.
En de goesting om te sporten komt ook wel vanzelf terug.
Ik hoop oprecht dat je je snel terug beter voelt @HillR !
Dankje lien! Ik heb op zich wel zin om te sporten hoor, maar het komt er niet van. Het voelt allemaal zo druk in mijn hoofd, waardoor je het gevoel hebt dat er nergens tijd voor is.. Datzelfde geldt voor voeding. Het voelt alsof ik geen tijd heb om er over na denken, hoeveel kcal ik moet gaan eten, hoeveel kcal ik al op heb, eten preppen.. er is gewoon geen ruimte. Het is er wel, want als ik thuis kom en we hebben gegeten gaan we netflix kijken
Nee hoor niet doen, dan haat je jezelf morgen weer
Haha
goed punt he, daarom probeer ik er wel een beetje aan te denken. Maar ik eet nu bijv. 4 boterhammen met kaas of kipfilet en een eiwitreep en gewoon avondeten wat voorhanden is. Ik vreet niet alles op wat los en vast zit en ik snaai er niet vanalles bij. Het is gewoon heel anders qua voeding dan wanneer ik een schema volg. Ik sta er op het moment gewoon helemaal niet bij stil. Zolang ik mijn kleren nog pas gaat het wel goed
- Lid sinds
- 18 jan 2012
- Berichten
- 25.672
- Waardering
- 23.839
- Lengte
- 1m73
- Massa
- 77kg
- Vetpercentage
- 17%
Ik ben trots op jeHaha
- Lid sinds
- 3 okt 2008
- Berichten
- 35.644
- Waardering
- 35.310
- Lengte
- 1m85
- Massa
- 108kg
- Vetpercentage
- 10%
Maar verder gaat het goed
Het is moeilijk om zo'n situatie als buitenstaander te begrijpen als je niet een soort gelijk iets hebt meegemaakt, als je wel liefhebbende ouders hebt, of als je uberhaupt niet weet dat je in zo'n situatie zit. Ik zou zo graag zoveel voorbeelden aanhalen van alles wat mijn moeder heeft gedaan in mijn jeugd (waar ik dan nu op terugkijk en denk, wtf :O terwijl dat toen voor mij gewoon normaal was) om iedereen te overtuigen dat ik er niet naast zit.. maar ik moet af van het feit dat ik anderen wil overtuigen. De mening van anderen zou er niet toe moeten doen, het gaat om mijn mening, mijn acceptatie.
Dus so far een update on the struggles. Er mankeert mij verder niets en het gaat allemaal goed.
Ik ben trots op je!
Je bent een geweldige vrouw en er zijn maar weinig mensen met een hart zo puur als dat van jou!
Vissertje1980
Ripped Bodybuilder
- Lid sinds
- 31 jan 2018
- Berichten
- 3.227
- Waardering
- 5.294
- Lengte
- 1m63
- Massa
- 67kg
- Vetpercentage
Skatermarvin
Superior Athlete
Elite Member
15 jaar lid
Stimjunk
Oliebol
10.000 likes
10.000 berichten
10 media-items
- Lid sinds
- 22 sep 2006
- Berichten
- 46.350
- Waardering
- 33.490
- Lengte
- 1m80
- Massa
- 89kg
- Vetpercentage
- 50%
Even die enorme spoiler open klikken..
- Lid sinds
- 8 mei 2013
- Berichten
- 8.877
- Waardering
- 8.812
mitsymo
Competitive Bodybuilder
- Lid sinds
- 17 jul 2016
- Berichten
- 2.008
- Waardering
- 6.649
- Lengte
- 1m78
- Massa
- 74kg
@HillR niets anders dan respect voor de keuzes die je maakt en het feit dat je heel duidelijk je grenzen aangeeft! ik weet hoe moeilijk die keuzes soms zijn. Hoop dat je voor jezelf de rust vindt!
- Lid sinds
- 11 dec 2018
- Berichten
- 3.037
- Waardering
- 5.277
- Lengte
- 1m84
- Massa
- 83kg
- Vetpercentage
- 18%
Vissertje1980
Ripped Bodybuilder
- Lid sinds
- 31 jan 2018
- Berichten
- 3.227
- Waardering
- 5.294
- Lengte
- 1m63
- Massa
- 67kg
- Vetpercentage
Sorry, had ff niet de tijd alles te lezen maar las enkel iets over een schouder...
Heb de spoiler ff helemaal door gelezen en merk dat er iets meer aan de hand is, moeilijke situatie @HillR en knap van je dat je deze beslissing hebt genomen. Zonder alle in's en outs te kennen is kiezen voor jezelf, hoe moeilijk dat vaak ook is, wel de enige goeie keuze. Ik heb zelf ook vaak keuzes gemaakt om het vooral anderen naar de zin te maken en in mijn log is te lezen wat daar de gevolgen van zijn geweest. Hoewel het in mijn geval niet om het verbreken van het contact met familie gaat kan ik denk ik wel begrijpen wat je voelt. Wat is het eigenlijk raar dat het vaak zoveel moeilijker is om voor jezelf te kiezen ipv kiezen voor een ander hé? Ik heb mezelf die vraag al vaak gesteld hoe dat toch kan... Dus nogmaals, echt klasse van je dat je nu echt voor jezelf hebt gekozen en jezelf nu op de eerste plek hebt gezet, JIJ bepaald vanaf nu wat er gebeurd en dat geeft rust, heel veel rust.
- Status
Soortgelijke topics
