AndroidHealthClinic

Here goes HillR again

Status
Gesloten. Neem contact op via privébericht.
@HillR zou die hoofdpijn en rugpijn ook kunnen komen door stress (situatie met je moeder) of hoe je op je werk (kantoorbaan) zit?
 
  • Topic Starter Topic Starter
  • #2.742
Nou, ben benieuwd! Ik mag vrijdag weer:woot:

Exciting, zou fijn zijn voor je als er eens wat verandering in kwam!

@HillR zou die hoofdpijn en rugpijn ook kunnen komen door stress (situatie met je moeder) of hoe je op je werk (kantoorbaan) zit?

Sowieso, dus ik ben ook wel realistisch dat de fysio dat niet kan verhelpen zolang er voortdurende spanning op staat. Maar ze kan het wellicht in ieder geval verlichten!

Moet wel zeggen dat het momenteel vrij goed met mij gaat, ben emotioneel gezien niet een enorm wrak meer en heb niet heel veel nare gedachten meer. Komt waarschijnlijk ook omdat er op dit moment helemaal geen contact is, en ze me ook via derden met rust laat, dus dat geeft tenminste echt rust.

Heb nog wel af en toe ineens verhoogde hartslag, en soms voel ik me gejaagd, alsof je in een verhoogde staat van alertheid bent, alsof er iets spannends staat te gebeuren, terwijl dat helemaal niet het geval is :gek:, vooral 's avonds in bed heb ik ineens een verhoogde hartslag, terwijl ik niet eens bewust aan het nadenken ben over de situatie ofzo. Ik kan ook nog steeds niet in slaap komen zonder hulpmiddelen (melatonine of paracetamol).

Best wel bizar, hoeveel invloed psychische spanning op je lijf e.d. heeft.

Gisteren overigens niet wezen sporten :roflol: te veel spierpijn in mijn benen, en upperbody kan ik niet heel veel voor doen, en cardio met deze benen vond ik geen goed idee.. Pun zei gisteren dat ik loop als een dinosaurus.... :roflol:
 
Blij te lezen dat het beter gaat.
Het lichaam en de geest het is fascinerend hoe dit alles samenhangend is.

Onvoorstelbaar, een slechte mentale status kan leiden tot vermoeidheid en koppijn, hartklachten etc...

Terwijl een blessure fysiek dan ook weer je mentale toestand een deuk kan geven.
En dan komen we weer naar het vorige punt.


Die verhoogde hartslag en gejaagdheid is herkenbaar.
En dat is echt onderliggend iets wat niet op z'n plooi is.
Dus als dit aan blijft houden dan kan praten ( dus ook gaan helpen zoeken wat de oorsprong is, kunnen meerdere dingen zijn) hiervan is.
Ik duim dat het gewoon allemaal bergopwaarts gaat vanaf nu!
 
Laatst bewerkt:
Best wel bizar, hoeveel invloed psychische spanning op je lijf e.d. heeft.
We ontkomen er niet aan, en ervaren allemaal wel spanning door alles wat ons bezig houd, je bent nu eenmaal niet van ijzer om in vaktermen te blijven, ongemerkt zal ook je cortisol wel verhoogd zijn, ik had zojuist een artikel hierover gelezen en vond het erg educatief .

Hang in there Hill :)
 
Gisteren overigens niet wezen sporten :roflol: te veel spierpijn in mijn benen, en upperbody kan ik niet heel veel voor doen, en cardio met deze benen vond ik geen goed idee.. Pun zei gisteren dat ik loop als een dinosaurus.... :roflol:
Dagje extra rust kan ook niet slecht zijn voor je herstel. Of alleen wat wandelen. Hoe is het met je 'leen hond'?
 
  • Like
Waarderingen: Vonk
Beterschap Hillie! Zo te lezen, voel je je toch al een beetje beter dan vorige week. Het gaat gestaag de goede kant op (denk ik). Laat je vooral door niets of niemand opjagen. Niets moet op dit moment. Focus op jezelf (en op grote Pun natuurlijk :)) en laat de anderen voor wat ze zijn.
Ik wens je vooral veel gemoedsrust toe... de rest volgt dan wel vanzelf. :o
 
  • Like
Waarderingen: Vonk
  • Topic Starter Topic Starter
  • #2.747
Blij te lezen dat het beter gaat.
Het lichaam en de geest het is fascinerend hoe dit alles samenhangend is.

Onvoorstelbaar, een slechte mentale status kan leiden tot vermoeidheid en koppijn, hartklachten etc...

Terwijl een blessure fysiek dan ook weer je mentale toestand een deuk kan geven.
En dan komen we weer naar het vorige punt.


Die verhoogde hartslag en gejaagdheid is herkenbaar.
En dat is echt onderliggend iets wat niet op z'n plooi is.
Dus als dit aan blijft houden dan kan praten ( dus ook gaan helpen zoeken wat de oorsprong is, kunnen meerdere dingen zijn) hiervan is.
Ik duim dat het gewoon allemaal bergopwaarts gaat vanaf nu!

Dankje Iron! Het komt ook wel goed, maar inderdaad ernstig hoeveel effect dit op je kan hebben. Ik praat momenteel al met een psych, al voelt het alsof ik daar momenteel nog niet echt wat aan heb. Ik heb nog niet echt handvatten gehad waar ik mee uit de voeten kan. Het voelt alsof ik het allemaal zelf moet bedenken en dat frustreert wel.

We ontkomen er niet aan, en ervaren allemaal wel spanning door alles wat ons bezig houd, je bent nu eenmaal niet van ijzer om in vaktermen te blijven, ongemerkt zal ook je cortisol wel verhoogd zijn, ik had zojuist een artikel hierover gelezen en vond het erg educatief .

Hang in there Hill :)

Komt goed bosc!

Dagje extra rust kan ook niet slecht zijn voor je herstel. Of alleen wat wandelen. Hoe is het met je 'leen hond'?

Dat is ook zo, het worden dan alleen zo snel weken rust :P want vandaag heb ik ook geen zin (meer) :roflol:

Ik loop niet meer met Jack :treuren: Mijn bovenrug is de laatste tijd zo pijnlijk dat ik bang ben dat ik hem niet houd. Hij reageert zo fel op andere honden, en hoewel ik hem denk ik wel onder controle houd zijn er zoveel domme mensen, die hun hond los laten, of niet weten wat ze moeten doen en dan bijv. maar stil staan, terwijl ik een 40kg moordmachine aan de lijn heb en die dan maar in beweging moet zien te krijgen.. terwijl zij met zo'n kansloos keffertje staan :roflol:

Al met al op het moment niet heel veel motivatie om weer met hem aan de slag te gaan :roflol:

Beterschap Hillie! Zo te lezen, voel je je toch al een beetje beter dan vorige week. Het gaat gestaag de goede kant op (denk ik). Laat je vooral door niets of niemand opjagen. Niets moet op dit moment. Focus op jezelf (en op grote Pun natuurlijk :)) en laat de anderen voor wat ze zijn.
Ik wens je vooral veel gemoedsrust toe... de rest volgt dan wel vanzelf. :o

Thanks Lien! Het komt wel goed uiteindelijk. Ik kan al wat beter voor mijzelf opkomen.

Zojuist mijn oma telefonisch bedankt voor de kaart die ze had gestuurd. Die heeft wel weer een deuk erin geslagen. Maar ik schrijf het in mijn dagboekje en dan gaat het vanzelf wel weer over.
 
Dat is ook zo, het worden dan alleen zo snel weken rust :P want vandaag heb ik ook geen zin (meer) :roflol:

Ik loop niet meer met Jack :treuren: Mijn bovenrug is de laatste tijd zo pijnlijk dat ik bang ben dat ik hem niet houd. Hij reageert zo fel op andere honden, en hoewel ik hem denk ik wel onder controle houd zijn er zoveel domme mensen, die hun hond los laten, of niet weten wat ze moeten doen en dan bijv. maar stil staan, terwijl ik een 40kg moordmachine aan de lijn heb en die dan maar in beweging moet zien te krijgen.. terwijl zij met zo'n kansloos keffertje staan :roflol:

Al met al op het moment niet heel veel motivatie om weer met hem aan de slag te gaan :roflol:
Vooruit, nog een dagje dan.... maar morgen moet je een schop tegen je kont krijgen :D
O, is die hond zo'n monster, dat is ook niet een goed plan dan als je rug al helemaal vastzit. Nee, dan maar geen Jack meer :janken:
 
@HillR het is ook zo dat de werkrelatie die moet opgebouwd worden tussen psych en patiënt wel even duurt.
Zelden zit het vertrouwen goed.
Of is het zorgverstrekker nog niet helemaal duidelijk wat het core probleem is.
Hoop dat jullie snel wat progressie maken.
Als je na 10 beurten nog niets vooruit bent dan zou een second opinion geen kwaad kunnen.

Gelukkig sta je niet alleen in het leven en merk dat @Punjab niet alleen sterke schouders heeft om te liften.
Die traps kunnen wel wat steun en toeverlaat aanbieden.
Neem er gebruik van.
Jij alleen kan het, maar niet alleen.
 
  • Topic Starter Topic Starter
  • #2.750
Vooruit, nog een dagje dan.... maar morgen moet je een schop tegen je kont krijgen :D
O, is die hond zo'n monster, dat is ook niet een goed plan dan als je rug al helemaal vastzit. Nee, dan maar geen Jack meer :janken:

Valt op zich mee hoor, voor mij is hij een geweldig lieve hond. Andere dieren (staat het ras ook om bekend) worden niet echt getolereerd, in ieder geval niet bij mij in de buurt. Hij heeft nogal het gevoel mij te moeten beschermen en is daarnaast ook mega jaloers. De andere honden bij hem thuis hoeven niet bij mij in de buurt te komen, hij doet ze niet iets, maar laat ze goed merken dat het niet mag.

@HillR het is ook zo dat de werkrelatie die moet opgebouwd worden tussen psych en patiënt wel even duurt.
Zelden zit het vertrouwen goed.
Of is het zorgverstrekker nog niet helemaal duidelijk wat het core probleem is.
Hoop dat jullie snel wat progressie maken.
Als je na 10 beurten nog niets vooruit bent dan zou een second opinion geen kwaad kunnen.

Gelukkig sta je niet alleen in het leven en merk dat @Punjab niet alleen sterke schouders heeft om te liften.
Die traps kunnen wel wat steun en toeverlaat aanbieden.
Neem er gebruik van.
Jij alleen kan het, maar niet alleen.

Wijze woorden. Het is ook waar wat je zegt. Ik heb het alleen liever gisteren opgelost dan vandaag :roflol: Snap wel dat het niet zo werkt, maarja..
Ze heeft goed in de gaten wat het probleem is, maar ze heeft mij nog geen oplossingen geboden. Ik kom daar omdat ik een probleem heb waar ik de oplossing niet voor weet. En ze kan heel goed benoemen waar ik last van heb, waar we aan moeten werken enzovoort. Maar ik heb heel erg het idee dat ik het alsnog zelf moet bedenken "hoe". Ze vraagt me bijv. steeds hoe ik me daarbij voel. IK HAAT DAT. Ik weet niet wat ik voel, of wat ik vind. Ik weet het oprecht niet.

Mja, het is niet realistisch om te verwachten dat ze het op een dienblaadje presenteert en "poof" al mijn problemen zijn verdwenen.

Zonder Pun zou ik allang weer onder bewind van mijn moeder zitten, of was ik waarschijnlijk niet eens zo ver gekomen. Mja, continu van "ohh ik voel me best goed en zit er niet meer zo mee" naar "boohoooo life fucking sucksss" is voor hem ook super frustrerend haha.

Op een dag als vandaag denk ik (weer) dat ik het liefst zou zien dat ze niet bestaan (mijn familie). Dan zou het hele probleem opgelost zijn. Kan ik dan wel werken aan mijzelf en mijn flaws. En dan zeg ik "Familie' inderdaad. Mijn oma zei mij zostraks dat ze het gevoel heeft dat ik het allemaal groter maak, dat ik dat niet moet doen. "Je moet er niet zo zwaar aan tillen".

Hoewel ik eerst tijdens het gesprek nog goed voor mezelf kon opkomen bedacht ik me achteraf weer dat ik alsnog vanalles heb gezegd om mijn oma maar een plezier te doen. Het komt wel weer goed, heb alleen nog wat tijd nodig. "Nou als dat maar niet het hele jaar nog duurt.. dat kan toch niet" "ik wil niet zo leven hoor, ik meen het echt dat ik dit liever niet mee maak".

Alsof ik dit allemaal voor mijn lol doe :roflol: Het voelt allemaal zo gemeen. Als heel Friesland in een sinkhole zou storten zou ik het op dit moment wel prima vinden.
 
Als ik er iets is waar ik ook een t*ring hekel aan heb, dan zijn dat mensen (in het algemeen he, zoals bazen of collega’s) die vragen ‘how does that make you feel’. Maar in een context als die van jou is het wel een nuttige vraag.

Sterkte! Het zal een proces zijn, zonder recht toe recht aan oplossing.
 
Valt op zich mee hoor, voor mij is hij een geweldig lieve hond. Andere dieren (staat het ras ook om bekend) worden niet echt getolereerd, in ieder geval niet bij mij in de buurt. Hij heeft nogal het gevoel mij te moeten beschermen en is daarnaast ook mega jaloers. De andere honden bij hem thuis hoeven niet bij mij in de buurt te komen, hij doet ze niet iets, maar laat ze goed merken dat het niet mag.



Wijze woorden. Het is ook waar wat je zegt. Ik heb het alleen liever gisteren opgelost dan vandaag :roflol: Snap wel dat het niet zo werkt, maarja..
Ze heeft goed in de gaten wat het probleem is, maar ze heeft mij nog geen oplossingen geboden. Ik kom daar omdat ik een probleem heb waar ik de oplossing niet voor weet. En ze kan heel goed benoemen waar ik last van heb, waar we aan moeten werken enzovoort. Maar ik heb heel erg het idee dat ik het alsnog zelf moet bedenken "hoe". Ze vraagt me bijv. steeds hoe ik me daarbij voel. IK HAAT DAT. Ik weet niet wat ik voel, of wat ik vind. Ik weet het oprecht niet.

Mja, het is niet realistisch om te verwachten dat ze het op een dienblaadje presenteert en "poof" al mijn problemen zijn verdwenen.

Zonder Pun zou ik allang weer onder bewind van mijn moeder zitten, of was ik waarschijnlijk niet eens zo ver gekomen. Mja, continu van "ohh ik voel me best goed en zit er niet meer zo mee" naar "boohoooo life fucking sucksss" is voor hem ook super frustrerend haha.

Op een dag als vandaag denk ik (weer) dat ik het liefst zou zien dat ze niet bestaan (mijn familie). Dan zou het hele probleem opgelost zijn. Kan ik dan wel werken aan mijzelf en mijn flaws. En dan zeg ik "Familie' inderdaad. Mijn oma zei mij zostraks dat ze het gevoel heeft dat ik het allemaal groter maak, dat ik dat niet moet doen. "Je moet er niet zo zwaar aan tillen".

Hoewel ik eerst tijdens het gesprek nog goed voor mezelf kon opkomen bedacht ik me achteraf weer dat ik alsnog vanalles heb gezegd om mijn oma maar een plezier te doen. Het komt wel weer goed, heb alleen nog wat tijd nodig. "Nou als dat maar niet het hele jaar nog duurt.. dat kan toch niet" "ik wil niet zo leven hoor, ik meen het echt dat ik dit liever niet mee maak".

Alsof ik dit allemaal voor mijn lol doe :roflol: Het voelt allemaal zo gemeen. Als heel Friesland in een sinkhole zou storten zou ik het op dit moment wel prima vinden.

Je moet het wel aangeven dat ze daarmee moet stoppen en je meer handvatten gaan geven, anders verdoe je wel een groot deel van je tijd daar :kiss: Dit even los van het feit dat er onbewust echt wel gewerkt wordt aan een betere versie van jouzelf, kan het wel veel efficiënter, maar dat zul je zelf moeten afdwingen :heart:
 
Heb nog wel af en toe ineens verhoogde hartslag, en soms voel ik me gejaagd, alsof je in een verhoogde staat van alertheid bent, alsof er iets spannends staat te gebeuren, terwijl dat helemaal niet het geval is :gek:, vooral 's avonds in bed heb ik ineens een verhoogde hartslag, terwijl ik niet eens bewust aan het nadenken ben over de situatie ofzo. Ik kan ook nog steeds niet in slaap komen zonder hulpmiddelen (melatonine of paracetamol).
Serieus heftig wel dit, maar je weet in ieder geval de oorzaak:thumbs:
 
  • Topic Starter Topic Starter
  • #2.755
Je moet het wel aangeven dat ze daarmee moet stoppen en je meer handvatten gaan geven, anders verdoe je wel een groot deel van je tijd daar :kiss: Dit even los van het feit dat er onbewust echt wel gewerkt wordt aan een betere versie van jouzelf, kan het wel veel efficiënter, maar dat zul je zelf moeten afdwingen :heart:

Jaa, heb het in mijn dagboek opgeschreven om volgende keer met haar te bespreken :heart: Misschien dat ik het voorafgaand aan het consult volgende maand wel op de email zet? Kan ze alvast er over nadenken :roflol: Ik voel me dan alleen zo veeleisend hahah.
 
  • Topic Starter Topic Starter
  • #2.756
Als ik er iets is waar ik ook een t*ring hekel aan heb, dan zijn dat mensen (in het algemeen he, zoals bazen of collega’s) die vragen ‘how does that make you feel’. Maar in een context als die van jou is het wel een nuttige vraag.

Sterkte! Het zal een proces zijn, zonder recht toe recht aan oplossing.

Haha echt he, ik weet ook dat het een nuttige vraag is.. maar ik weet het niet. En als ik dan zeg dat ik het niet weet, dan blijft ze wachten.. alsof ik er langer over moet nadenken en het dan wel weet.

Ik weet ook niet zo goed wat ik er van moet verwachten. Ik wil gewoon dat ze me zegt hoe en wat, dan weet ik het, en dan kunnen we er een eind aan breien :P
 
  • Like
Waarderingen: Vonk
Haha echt he, ik weet ook dat het een nuttige vraag is.. maar ik weet het niet. En als ik dan zeg dat ik het niet weet, dan blijft ze wachten.. alsof ik er langer over moet nadenken en het dan wel weet.

Ik weet ook niet zo goed wat ik er van moet verwachten. Ik wil gewoon dat ze me zegt hoe en wat, dan weet ik het, en dan kunnen we er een eind aan breien :P
Therapie is een business. Als iemand jou direct het antwoord geeft heb je geen reden meer om te komen en dan lopen ze inkomsten mis.
 
Jaa, heb het in mijn dagboek opgeschreven om volgende keer met haar te bespreken :heart: Misschien dat ik het voorafgaand aan het consult volgende maand wel op de email zet? Kan ze alvast er over nadenken :roflol: Ik voel me dan alleen zo veeleisend hahah.

Je bent niet veeleisend, je bent een klant die betaald voor een dienst en je wil graag waar voor je geld. Keuze aan haar om dat te bieden, anders kun je het prima ergens anders vandaan halen. Gewoon zakelijk bekijken, ook al gaat het over jou als persoon en dingen die jou raken. Jij hebt iets nodig, zij moet dat bieden, jij betaalt daarvoor :kiss:
 
Heb je verder geen neef nicht oom tante die hetzelfde erover denkt als jou?
 
Status
Gesloten. Neem contact op via privébericht.
Terug
Naar boven