Hahaha zo herkenbaar die maag...
Sta je daar in een ruimte waar het stil is met iemand anders, en dan plots BRRRrrrrrRRRrrrrrRRRR
En dan DE vraag, heb je honger?
Haha.. echt he.. die vraag. You got to be fucking kidding me!!!
En dan met je vriendelijkste stem; "Nee KUT, we zien er voor de gein zo vertyft uit en lopen te knorren als een vat varkens...

"
Je hebt de smaak goed te pakken!!
Yess! Bijna vakantie, kan niet wachten hoor!
Zelfde fenomeen hier, haha.
Dan maar wat luider praten in een poging om het gerommel te maskeren
Ook best herkenbaar, en typisch aan vrouwen denk ik.
Iedereen rondom je kan wel zeggen dat je bent afgevallen of er "scherper" bij staat, maar als je zelf in de spiegel kijkt zie je nog steeds gewoon datzelfde hoopje vlees als een maand/jaar terug

Misschien een balans zoeken op vakantie, een dag wel iets zoets/vettigers en dan een/twee dagen niet...
Aan de andere kant, het is vakantie en dan moét je genieten van lokale producten
Je slaat de spijker op zijn kop. Je ziet aan jezelf toch altijd dingen die anders moeten. Maar vanochtend keek ik in de spiegel en toen zag ik (best moeilijk, bijna verrekte rug

dat mijn billen toch wel wat ronder worden nu er daar ook vet weggaat. Dat heb ik nog nooit gehad. Ik heb altijd van die zwembanden op mijn heupen gehad, gevolgd door een platte kont. Dus een klein vreugdedansje gedaan
Jaa, ik ga sowieso niet full r*tard op vakantie. Ik wil vooral gewoon low carb dagen houden. Ik wil niet kwijt wat ik nu voor elkaar heb gekregen. En genieten op vakantie gaat niet om eten. Dat moet ik echt nog eens kwijt zien te raken "gezelligheid is eten". Onzin...
Heb ik ook gedaan..geeft wel een beter gevoel dan volledig all you can eat & drink gaan
Ik vind het echt heel knap hoe jij het hebt gedaan dit jaar! Vergeleken met vorige jaren heb je een veel betere balans gehad, ondanks dat je wel echt genoten hebt volgens mij!
Ook herkenbaar voor mij, ook al ben ik geen vrouw.
In het verleden heb ik ook eetbuien en compensatiegedrag gehad, daar ben ik nu wel overheen. Zolang ik maar in mijn ritme en in 'balans' blijf, voel ik mij prima. Het liefst cheat ik niet, dan ga ik mij ook nergens schuldig over voelen en hoef ik ook niets te compenseren. Tegenwoordig kan ik hier wel beter mee omgaan. Het is een beetje een stoornis. Bij mijn zus is het echt verkeerd gegaan en zij heeft jaren anorexia gehad. Gaat nu gelukkig weer beter. Mentaal kun je jezelf helemaal gek maken, met een stijging van je cortisol tot gevolg en alle gevolgen van dien.
Dat 'maag horen knorren' is ook zo herkenbaar. 's Ochtends hebben we werkoverleg en staan we in een kring (oke, dit klinkt heel dom) en tijdens de cut sta ik dan echt al een zombie op mijn benen en ben blij als ik weer kan zitten achter m'n bureau.
Ow, en sorry dat ik dit topic misbruik om ook mijn sores te delen. Maarja, gedeelde smart is halve smart toch?
De eetbuien heb ik gelukkig ook al een tijd niet meer, maar de gedachte er aan nog wel. Ritme is zo belangrijk daarvoor. Fijn wel dat het beter met je zus gaat, het lijkt me echt verschrikkelijk.
Verder allemaal heel relatable! En in dit log mag alles, ik vind het juist leuk om ook wat te lezen over anderen!
Doen wij ook hoor, "stand-up" in fancy shmancy termen
Haha

Blij dat ik hier alleen zit, met alleen een werkgever. Dan hebben we dat soort dingen niet
Met jou kcal budget zou ik ook niet veel extra's incalculeren

Bij mij gaat dat meestal richting het einde vd cut er steeds meer uit om toch zoveel mogelijk "vullend" voedsel te blijven eten wat de extra's vaak niet zijn

Cola zero is voor mij een redmiddel in tijden van hongersnood
Ik heb gelukkig geen schuldgevoelens als ik bijv ijs eet, maar wel als ik over mijn kcal budget heen zit.
Ik hoorde gisteren van
@Punjab dat een marsijsje maar 140kcal is

Die kan wel in plaats van mijn smartbar een keer haha!
Ik zou jouw onderhoud wel willen hebben, maar then again zou ik ook graag jouw lijf willen hebben

Nouja, maar doorbikkelen en wie weet begint het ooit ergens op te lijken.
Bij mij is ijs eten gelijk al over mijn kcalbudget

Ik heb wat dat betreft als ik wat lekkers eet altijd reden voor schuldgevoel

Maar ik kan er tegenwoordig (nu even niet.. maar dat komt door het zware cutten haha) wel beter mee omgaan onder het mom van "morgen weer een dag".