2 jaar geleden zat ik met een dilemma hoe ik verder wilde gaan met het trainen. Ik wilde graag nog progressie boeken (op oud niveau geraken), maar ik zag het echter niet meer zitten om te gaan bulken. Ik besloot me maar te verdiepen in hoeverre het mogelijk was om progressie te boeken zonder daarbij nog echt vet aan te zetten. Daarna ben ik me nog verder in de trainingsleer gaan verdiepen, gezien er bijna geen spiermassa meer op mijn frame kwam. Zelfs tijdens mijn bulk van 2 jaar geleden leek er nog weinig te gebeuren.
Zover had ik me in bijna alle aspecten van hypertrofie en krachttraining verdiept om erachter te komen waar het probleem lag van de geringe progressie. Dat heeft ervoor gezorgd dat ik aan al deze kennis ben geraakt. Ergens is het leuk, aangezien de meeste onduidelijkheden er niet meer zijn. Aan de andere kant is het een beetje somber, omdat ik weet dat ik niet meer veel hoef te verwachten. Veel talent heb ik niet (enkel mijn squat) en ik ben nu al meer dan 7 jaar bezig met krachttraining. Uiteraard blijf ik voorlopig alles geven wat ik kan geven. Hard werken en consistentie blijven natuurlijk de belangrijkste onderdelen om progressie na te streven. En ja, geduld hebben is natuurlijk ook belangrijk.