Nu mijn nek duidelijk aan de beterende hand is, kan ik weer vooruit kijken
Ik heb vanmiddag eens goed het PowerliftingToWin ebook en bijbehorende progressie in schema's bestudeerd en ben onder de indruk. Ik kan het niet 1:1 overnemen, want ik wil de MP er prominenter in (en 3x/week benchen gaat toch niet), maar de principes wel. Plus alle zes de schema's is denk ik wat overkill voor iemand zoals ik, die de beginners-routines alleen maar gebruikt om er weer in te komen. Dus ik heb ze een beetje in elkaar geduwd, maar de benodigde aanpassingen in de programmering naarmate je vordert blijven behouden.
De progressie ziet er ongeveer zo uit: huidig schema wordt wanneer nodig alleen voor LB Texas Method-achtig met een recoverydag, waarop ook een normale MP-training plaatsvindt. Als UB ook begint te lijden onder deze frequentie, wordt het helemaal TM (alleen meer powerlifting-georiënteerd). Daarna wordt het ook op weekniveau een heavy-light-medium-opzet (de laatste stap voor je echt in blokken gaat werken, als advanced).
Tegelijk leer ik gaandeweg RPE's toepassen, met uiteindelijk autoregulatie. In theorie moet dit, samen met een recovery-dag, voorkomen dat vermoeidheid in de weg gaat zitten. Ik moet nog eens kijken of het ook nodig is ipv @9 tot @8 te gaan: stoppen bij de laatste 'kwaliteitsrep' = de laatste net niet grinder/lift zonder of bijna geen vertraging op sticking point. Dat is een controversieel topic, kwam ik vandaag achter door rond te neuzen. Mike Tuscherer zelf is bijvoorbeeld behoorlijk pro-grind. Maar vanuit het idee dat ik geen wedstrijdlifter en wat ouder ben en 'slechts' gestage progressie zoek, zou het niet veel uit moeten maken om net wat minder diep te gaan (met de nodige uitzonderingen natuurlijk, op de beste dagen). Dan maar iets trager, toch? Ik hou het in mijn achterhoofd.
De reis begint morgen, met een kleine reset op de squat omdat die het zwaarst voelt de laatste tijd en ik met de lifts redelijk in balans wil beginnen.
)
