Wat een "Gulliver's travels" discussie is dit zeg....
Het lezen van boeken, ongeacht de inhoud en de subjectieve of objectieve kwalificatie ervan, geeft iedereen meer tools, ideeen, zienswijzen, of kennis om zichzelf verder mee te ontplooien...of je er nu actief iets mee doet of niet. Kortom...het breidt je eigen interne toolkit uit. En dat moet je in de meest ruime zin zien.
Het kan zo simpel zijn om te bepalen nooit meer zoiets te lezen, het kan zijn dat je opeens een andere manier van tegen dingen aan kijken ontdekt, of merkt dat een bepaalde visie of bepaald verhaal je aanspreekt, of het geeft je direct kennis die je in het dagelijks leven kan toepassen....de mogelijkheden zijn legio.
Dat geldt ook voor zelfhulpboeken.
Als jij er niets aan hebt wil niet zeggen dat het waardeloos is of, andersom, als het voor jou werkt wil niet zeggen dat het voor de ander werkt. Net zoals BB hier voor sommigen een manier is om je beter te laten voelen of waardoor je je beter voelt, wil niet zeggen dat dat voor iedereen geldt.
Het is gewoon een simpel feit dat zelfhulpboeken sommige mensen een andere manier van tegen dingen aan kijken geeft, of ze hun problemen helpt duiden....of simpelweg even herinnert aan zogenaamde feiten die iedereen wel kent (grootste kul argument ooit....dat mensen precies weten hoe dingen zouden moeten.... btw) Het is evengoed een simpel feit dat het voor anderen gewoon helemaal niet werkt of misschien een tegenovergesteld effect heeft.
It's not my cup of tea, maar als iemand er gelukkiger van denkt te worden....by all means. Als het voor je werkt hoor ik het graag.
Dat maakt mensen niet minder...
Deze hele discussie doet me dan ook denken aan de oorlog tussen Lillput en Blefuscu...
Who the hell cares of je je eitjes aan de bolle of aan de spitse kant open maakt
?
.
, van wie is die?
