AndroidHealthClinic

The power of Now - De kracht van het Nu

Aye aye captain Ahab. Had je de eerste twee boeken ook al gelezen? Ik ga binnenkort ook aan Spiritual Warfare beginnen maar ik neem eerst nog zijn andere boeken even goed door. Ik kom telkens weer nieuwe dingen tegen die bij me klikken.

Nee, en dat doe ik voorlopig ook niet.

Ik red me wel weer met de huidige kennis.
 
Heb het boek ook gelezen.. bij bol.com besteld..

Heb het hele boek nee schuddend met me hoofd gezeten.

:roflol::roflol:

Mensen die Tolle afdoen als onzin hebben gewoon niet genoeg discipline. Om constant bij jezelf te blijven, in het huidige moment te leven heb je imo serieus wat discipline nodig.

Hier nog een mooi stukje hoe prachtig het huidige moment kan zijn:):
Wordt leeg en … En soms is het wijs om bij leegte nóg leger te worden. Slow down, doe minder. Ga helemaal op in het niets doen. Kijken naar de leegte. Ontspannen in meditatie. Minder noodzaak ook om onder de mensen te zijn, werkelijk beleven hoe het is om alleen te zijn. Leegte aanvaarden en er totaal in opgaan. Je sociale maskers één voor één afzetten. Alle identificatie met je lichaam, je mind (emoties) en zelfs met je liefde (hart) opgeven. - slow down, doe eens niets, leer nutteloos te zijn - maak je los van materiele zaken; kijk meer naar je innerlijke motivaties - omvat je emoties; niet onderdrukken, niet uitleven; maak je los van oude patronen - leer alleen zijn, wordt volwassen en meer liefdevol; geef! - zoek je zelf; je bent niet je lichaam, je denken; maak jezelf leeg.

De ui van je identiteit afpellen en de angst onder ogen zien dat er niets over blijft.
Alles wat je houvast geeft opgeven. Je controle loslaten en je overgeven…
En dan? En dan aan het einde van die tunnel…
Dan kom je weer bij de bron, je ware essentie…
dan wordt alles vol!

Is zo gemakkelijk om iets af te doen als onzin. Moesten mensen echt wat moeite doen (zonder moeite, want door moeite, inspanning kan je er niet geraken), zouden velen wss beginnen huilen als ze terug volledig aanwezig zijn en inzien hoe mooi het leven is, terug volledig down to earth zijn, de realiteit echt ervaren en niet in hun egopsychose zitten.
 
  • Topic Starter Topic Starter
  • #463
Vond het wel een leuk boek eerlijk gezegd. Bij sommige stukken tekst of regels, voelde ik mij helemaal in het moment. Het voelde als een orgasme in mijn volledige lichaam, alsof ik volledig weggleed uit de realiteit. Weird maar zeer lekker gevoel, nooit meer gehad of zelf op kunnen wekken overigens. :D Goede stukjes tekst, binnekort weer eens lezen.

---------- Post toegevoegd 2 June 2013 om 19:47 ----------

btw what happened to JvR90? :(
 
Vond het wel een leuk boek eerlijk gezegd. Bij sommige stukken tekst of regels, voelde ik mij helemaal in het moment. Het voelde als een orgasme in mijn volledige lichaam, alsof ik volledig weggleed uit de realiteit. Weird maar zeer lekker gevoel, nooit meer gehad of zelf op kunnen wekken overigens. :D Goede stukjes tekst, binnekort weer eens lezen.

---------- Post toegevoegd 2 June 2013 om 19:47 ----------

btw what happened to JvR90? :(

Zweverige bullshit vind ik het, heb ook serieus geen geduld voor dat soort geneuzel er is werkelijk niet doorheen te komen.:rolleyes:

Die is uitgepowered denk ik.
 
Vond het wel een leuk boek eerlijk gezegd. Bij sommige stukken tekst of regels, voelde ik mij helemaal in het moment. Het voelde als een orgasme in mijn volledige lichaam, alsof ik volledig weggleed uit de realiteit. Weird maar zeer lekker gevoel, nooit meer gehad of zelf op kunnen wekken overigens. :D Goede stukjes tekst, binnekort weer eens lezen.

---------- Post toegevoegd 2 June 2013 om 19:47 ----------

btw what happened to JvR90? :(

Idd, soms is het net een soort natuurlijke extacy. Heb ik ook al ervaren, zijn bv momenten geweest als ik muziek beluisterde dat ik precies alle achtergrondmelodieën zeer scherp hoorde en zo, muziek echt hemels fijn klonk, het je ziel zelf is die zingt, maar dat zijn echt zeldzame momenten. Het is zoiezo onmogelijk, onnatuurlijk om constant in zo'n toestand te zitten, maar je kan wel de situatie zo gunstig mogelijk maken zodat die momenten vaker voorkomen, en dat doe je dus door zoveel mogelijk in het huidige moment te leven, bij jezelf te blijven, kijken zonder oordelen...

Zweverige bullshit vind ik het, heb ook serieus geen geduld voor dat soort geneuzel er is werkelijk niet doorheen te komen.:rolleyes:

Die is uitgepowered denk ik.

:roflol:

Nja, voor het verstand komt het idd over als zweverige bullshit omdat het niet interessant is, het niet van nut is voor het ego, dus doet je het ego het af als onzin.:)
 
  • Topic Starter Topic Starter
  • #466
Je moet het ook niet met je verstand lezen joh, gewoon lezen en voelen. Ik was wel bang dat ik het bewustzijn zou verliezen en epileptic zou gaan hoor de eerste keer.
 
Je moet het ook niet met je verstand lezen joh, gewoon lezen en voelen. Ik was wel bang dat ik het bewustzijn zou verliezen en epileptic zou gaan hoor de eerste keer.

Haha idd, ik heb echt een tijd gedacht dat ik in een psychose zat:roflol: Is een periode geweest dat constant alle kleuren zo intens vol waren. Het gras kon echt niet groener zijn bv.. Kleuren waren zo intens diep, vol.. Alle auto's zagen er ook zo nieuw, prachtig uit, zelfs de lelijkste, oudste.. Moesten kleuren nog intenser, levendiger geweest zijn was het wss pijnlijk geweest. Je begrijpt btw ook in welke toestand andere dieren zitten, weet nu bv in welke toestand m'n kat zit als ze buiten aan alles loopt te ruiken, enorm alert is voor alles.. Je zintuigen zijn gewoon veel scherper, je ruikt veel beter... Is nu al een tijdje dat het precies voorbij is, en wil nu al een maand ofzo graag terug in die toestand zitten, maar door inspanning, door het te willen kan je er niet geraken dusja, gewoon in het huidige moment leven, zaken traag, met aandacht doen en wie weet zal het ooit weer voor een periode zo zijn.
 
  • Topic Starter Topic Starter
  • #468
Lijkt me toch erg lastig ivm met werk, omgang andere mensen of school/studeren. Je zou het op kleine momentjes moeten kunnen toepassen, als je ergens alleen bent of loopt, in de natuur, ritje in de bus...
Het komt voor mij het meest neer op meditatie trouwens, al doe ik daar (nog) niet aan en heb ik er geen ervaring mee. Het is bijzonder lastig om nergens aan te denken, en in dat boek dacht ik alleen maar aan wat ik las. Het leidde mij een soort van in onbewuste, gedachteloze staat, en dat was best intens en lekker.

Zat jij overigens constant in zo'n trance, of hoe moet ik het zien?
 
Lijkt me toch erg lastig ivm met werk, omgang andere mensen of school/studeren. Je zou het op kleine momentjes moeten kunnen toepassen, als je ergens alleen bent of loopt, in de natuur, ritje in de bus...
Het komt voor mij het meest neer op meditatie trouwens, al doe ik daar (nog) niet aan en heb ik er geen ervaring mee. Het is bijzonder lastig om nergens aan te denken, en in dat boek dacht ik alleen maar aan wat ik las. Het leidde mij een soort van in onbewuste, gedachteloze staat, en dat was best intens en lekker.

Zat jij overigens constant in zo'n trance, of hoe moet ik het zien?

Meditatie heb ik eig nog nooit echt gedaan. Lig wel vaak op m'n bed en ben gewoon stil, ervaar de stilte, of ga even in de tuin en kijk naar alles, ben me volledig bewust van het moment.. Soms ook als ik me was gewoon alles traag, bewust doen, alsof ik alle tijd van de wereld heb (winkelen ook bv), wordt gewoon een ervaring op zich. & Lijkt me volgens mij eig niet zo goed om je te forceren nergens aan te denken, lijkt me beter om de gedachten gewoon te laten komen en je er bewust van te zijn..

Mja, heb denk ik een week regelmatig, bijna constant in zo'n toestand gezeten en dan nog enkele periodes van enkele dagen precies. Heb is idd echt wel een tranceachtige toestand, je voelt je precies geborgen door het leven zelf en zo, je voelt een diepe verbondenheid met het leven, de omgeving. Op bepaalde momenten wou ik btw ook dat het over ging, alles terug weer normaal was, kleuren niet zo intens en zo waren.

& is dat idd. Wil eig constant als een boeddha door het leven gaan, maar besef dat dat hier wel vrij moeilijk zal zijn.. M'n relaties zijn in feite wel al enorm veranderd, maten hebben bv al meermaals gezegd dat ik enorm veranderd ben, en 1 iemand heeft zelfs gezegd dat hij in feite niet meer wist wat hij aan mij had, maar dat beschouw ik eig als een enorm compliment, z'n ego weet het niet haha (het ego heeft niets aan stilte). Je moet eig echt bereid zijn om alles op te geven (relaties en zo) vooraleer je echt kan leven volgens "Be in the world, but not of the world." Als mensen minder contact met je opzoeken, je minder graag hebben daardoor zijn ze je zoiezo niet waard, en ben al die ego-shit dat ze uitkramen zoiezo toch beu.:p
 
Idd, soms is het net een soort natuurlijke extacy. Heb ik ook al ervaren, zijn bv momenten geweest als ik muziek beluisterde dat ik precies alle achtergrondmelodieën zeer scherp hoorde en zo, muziek echt hemels fijn klonk, het je ziel zelf is die zingt, maar dat zijn echt zeldzame momenten. Het is zoiezo onmogelijk, onnatuurlijk om constant in zo'n toestand te zitten, maar je kan wel de situatie zo gunstig mogelijk maken zodat die momenten vaker voorkomen, en dat doe je dus door zoveel mogelijk in het huidige moment te leven, bij jezelf te blijven, kijken zonder oordelen...



:roflol:

Nja, voor het verstand komt het idd over als zweverige bullshit omdat het niet interessant is, het niet van nut is voor het ego, dus doet je het ego het af als onzin.:)

Hm, Ego is dat toevallig die goed uitziende ripped mofo die ik altijd zie als ik in de spiegel kijk?

Not srs ofc.
 
  • Topic Starter Topic Starter
  • #472
Hij traint nog wel enzo?
 
Power of now had wel een aantal klikmomentjes, maar het voelde niet als een geheel en heeft me nog niet over de streep getrokken. Wel is de interesse gewekt. Ik ben nu in a new earth begonnen en heb het gevoel dat dit meer aanvoeld als een doordacht geheel. Meningen iemand?
 
& is dat idd. Wil eig constant als een boeddha door het leven gaan, maar besef dat dat hier wel vrij moeilijk zal zijn.. M'n relaties zijn in feite wel al enorm veranderd, maten hebben bv al meermaals gezegd dat ik enorm veranderd ben, en 1 iemand heeft zelfs gezegd dat hij in feite niet meer wist wat hij aan mij had, maar dat beschouw ik eig als een enorm compliment, z'n ego weet het niet haha (het ego heeft niets aan stilte). Je moet eig echt bereid zijn om alles op te geven (relaties en zo) vooraleer je echt kan leven volgens "Be in the world, but not of the world." Als mensen minder contact met je opzoeken, je minder graag hebben daardoor zijn ze je zoiezo niet waard, en ben al die ego-shit dat ze uitkramen zoiezo toch beu.:p
Misschien zie ik het verkeerd hoor maar het klinkt hier en daar een beetje alsof je (ego) het anti-ego-zijn als aan vast te houden eigenschap/rol opgepikt heeft.

Is het niet handiger om je ego en die van anderen te accepteren en de uitingen en interacties waarbij die altijd een rol zullen spelen te observeren als onderdeel van je ervaring en proberen eerlijk, simpel, en dus ook positief te zien? Misschien dat je dan weer in die flow komt.

Ik heb dit zelf erg, maar probeer nu 'al die ego shit' als creatieve uitingen te zien waarbij ego ook een onderdeel is van wat het leven divers en interessant maakt. De redenatie 'ik ben...' en al die identificatie met dingen kan leiden veroorzaken, maar verder is het ook maar taal die te beperkt is om de simpele waarheid te uiten en zo alles ego-driven kan laten lijken. Daar tegen zijn wekt alleen maar bariéres voor positiviteit op.

Of zie je dat echt niet terug in denken?
 
Misschien zie ik het verkeerd hoor maar het klinkt hier en daar een beetje alsof je (ego) het anti-ego-zijn als aan vast te houden eigenschap/rol opgepikt heeft.

Is het niet handiger om je ego en die van anderen te accepteren en de uitingen en interacties waarbij die altijd een rol zullen spelen te observeren als onderdeel van je ervaring en proberen eerlijk, simpel, en dus ook positief te zien? Misschien dat je dan weer in die flow komt.

Ik heb dit zelf erg, maar probeer nu 'al die ego shit' als creatieve uitingen te zien waarbij ego ook een onderdeel is van wat het leven divers en interessant maakt. De redenatie 'ik ben...' en al die identificatie met dingen kan leiden veroorzaken, maar verder is het ook maar taal die te beperkt is om de simpele waarheid te uiten en zo alles ego-driven kan laten lijken. Daar tegen zijn wekt alleen maar bariéres voor positiviteit op.

Of zie je dat echt niet terug in denken?

Nee je ziet het niet verkeerd, je hebt idd gelijk haha. Moet mensen gewoon leren accepteren hoe ze zijn, hoe krankzinnig ik hun gedrag ook vind. Moet gewoon zelf nog een stuk sterker worden. Als m'n maten bv enorm opgefokt zitten te vertellen en zo tijdens poker, of iemand enorm enthousiast, energiek ofzo is, dan zal het een kwestie zijn van gewoon rustig, chill te blijven (en event. kalm te antwoorden), de vormen er gewoon te laten zijn (dus idd observeren) zonder te willen dat het anders is. Maar uiteindelijk zal ik er wel blijven voor kiezen om dergelijke situaties (cafés en zo) zoveel mogelijk uit de weg te gaan omdat het mij niet echt gelukkig maakt. M'n ene maat van poker bv, vroeger waren we ook al vrij tegengesteld, maar nu is het echt gigantisch hoe ver we kwa karakter, mentaliteit uit elkaar staan.., volg hem totaal niet meer, praat hem niet meer naar de mond en zo.. Tolle heeft gelijk, is echt ongelofelijk hoe hard je relaties veranderen. Dankzij Tolle, Krishnamurti kom ik in feite eindelijk echt goed op voor mezelf.

P.S. Thx, is een zeer nuttige post.
 
Lijkt me toch erg lastig ivm met werk, omgang andere mensen of school/studeren. Je zou het op kleine momentjes moeten kunnen toepassen, als je ergens alleen bent of loopt, in de natuur, ritje in de bus...
Het komt voor mij het meest neer op meditatie trouwens, al doe ik daar (nog) niet aan en heb ik er geen ervaring mee. Het is bijzonder lastig om nergens aan te denken, en in dat boek dacht ik alleen maar aan wat ik las. Het leidde mij een soort van in onbewuste, gedachteloze staat, en dat was best intens en lekker.

Zat jij overigens constant in zo'n trance, of hoe moet ik het zien?
Van kinds af aan (zo lang als ik me kan herinneren althans) heb ik moeiteloos mijn gedachten kunnen negeren. Nu ben ik zo ver dat het negeren niet eens nodig meer is en de gedachten mijn bewustzijn niet in komen tenzij ik daar behoefte aan heb, bijvoorbeeld bij het oplossen van een som, of het schrijven van deze tekst.
Ik heb altijd gedacht dat dit normaal was tot ik Tolle's boek las en mezelf enorm kon identificeren met de "blissful state" die hij omschrijft. Voor mij voelt het niet als een trance omdat ik eigenlijk niets anders gewend ben, desondanks ben ik toch begonnen met mediteren en icm met het experimenteren met psychelica is dit nog veel sterker geworden. Het compleet loslaten van de ego is me nog niet gelukt, maar is wel iets waar ik naar streef en vergeleken met de introverte verlegen phaggot van een paar jaar terug ben ik al een heel eind.
Je hebt je "mind" niet nodig om normaal te functioneren. Ik voel me niet afwezig als ik nergens aan denk, ik ben me juist van alles om me heen bewust, meer dan andere mensen heb ik het idee.
 
Nee je ziet het niet verkeerd, je hebt idd gelijk haha. Moet mensen gewoon leren accepteren hoe ze zijn, hoe krankzinnig ik hun gedrag ook vind. Moet gewoon zelf nog een stuk sterker worden. Als m'n maten bv enorm opgefokt zitten te vertellen en zo tijdens poker, of iemand enorm enthousiast, energiek ofzo is, dan zal het een kwestie zijn van gewoon rustig, chill te blijven (en event. kalm te antwoorden), de vormen er gewoon te laten zijn (dus idd observeren) zonder te willen dat het anders is. Maar uiteindelijk zal ik er wel blijven voor kiezen om dergelijke situaties (cafés en zo) zoveel mogelijk uit de weg te gaan omdat het mij niet echt gelukkig maakt. M'n ene maat van poker bv, vroeger waren we ook al vrij tegengesteld, maar nu is het echt gigantisch hoe ver we kwa karakter, mentaliteit uit elkaar staan.., volg hem totaal niet meer, praat hem niet meer naar de mond en zo.. Tolle heeft gelijk, is echt ongelofelijk hoe hard je relaties veranderen. Dankzij Tolle, Krishnamurti kom ik in feite eindelijk echt goed op voor mezelf.

P.S. Thx, is een zeer nuttige post.
Cool :)

Wat je nu zegt vind ik ook wel opvallend want die innerlijke rust lijkt mij niet iets om te moeten zijn door kalm/rustig/chill te blijven maar meer een eerlijkheid tegenover het moment wat net zo goed kan gebeuren in een hyper druk gesprek of een race of een rit in een achtbaan of een andere drukke activiteit. Je gaat ergens in op en mee met de flow van jou ervaring van de werkelijkheid, in plaats van oordelen of gedachtes of wat dan ook allerlei obstakels te laten voorleggen die voorkomen dat je iets accepteert. Als je het accepteert ben je vrij en heb je die rust wat je als prettig ervaart, waardoor je een activiteit leuk vind, doe je dat niet zit je vast in je hoofd heb je geen rust en vind je het dus niet leuk.

Denk ik. Ik heb The Power Of Now trouwens (nog) niet gelezen maar vind dit soort denken wel interessant en ken Tolle een beetje van youtube filmpjes en horen zeggen enzo. Dit is een beetje wat ik met die informatie en mijn ervaringen ervan maak.

Jou voorbeelden zijn voor mij ook heel herkenbaar, maar ik heb vooral ook altijd gehad dat ik me ook heel erg goed voelde bij helemaal hyper ergens over vertellen en grappen maken en 'druk' doen bij rustige gezellige avonden waar ik voorkeur voor dacht te hebben. Als ik nu bijvoorbeeld uitga, wat ik vroeger dus niet leuk had gevonden, merk ik heel erg hoe ik me vermaak afhankelijk van hoe ik erover denk. Of beter niet denk. En dansen wat ik me vroeger ook nooit zou zien doen is bijvoorbeeld een manier om in het moment op te gaan, wat ook met meditatie kan. Heel anders lijkende activiteiten waarbij je druk of juist niet druk doet maar van binnen toch allemaal rust als je in een flow-state komt vrij om te uiten/creëren. En dat draagt ook allemaal aan elkaar bij, negatief of positief afhankelijk van je instelling.

Ik ben geen druktemaker maar ik probeer wel van alles te doen en vind het ook heel leuk om actief te zijn ipv rustig te chillen. Iets uit de weg willen gaan of iets niet leuk vinden is voor mij een teken geworden dat ik op dat gebied nog wat aan mezelf te ontwikkelen heb omdat ik me er eigenlijk wel vrij en goed bij wil voelen. Niet makkelijk, en ik weet ook niet of mezelf zo te pushen handig is, maar ik heb niet zo'n idee dat ik perse een rustig of juist druk persoon ben en je moet toch wat in 't leven.

Hoe zie jij dit dan? Heb jij dat idee juist wel?
 
Terug
Naar boven