Bestaat er een hemel of een hel?

[mhr team]

 

[MuscleBear]

ik vraag het mezelf ook veel af , het kan toch niet dat er na de dood niets is ?
maar als je even nadenkt : als je slaapt , dan is er toch ook niets , dan weet je toch ook van niets , i kdenk dat dood zijn net hetzelfde is , je weet het gewoon niet

Klik om te verkleinen...

Ja het is net als slapen,..voordat je het weet ben je weer wakker.
En vergeet niet dat we ook dromen,.. dan hoop ik dat het voor jou geen nachtmerries worden.

Maar ff serieus, ik geloof in de hemel en hel maar niet zoals de meesten religies ze willen doen laten geloven.
Hier mijn visie:

Het milieu dat het levende wezen direct na zijn dood betreedt, de zogeheten eerste sfeer, is van begin tot einde door het wezen zelf gecreaeerd en bestaat uit zijn mentale levensruimte, zijn vertrouwde voorstellingen en gedachten, die hier een volkomen natuurlijke uiterlijke realiteit zijn gaan vormen.
Het wezen zit opgesloten in een mentale kerker, opgetrokken uit zijn eigen begeerten en ideen.
Het kan alleen maar contact opnemen met levende wezens die dezelfde golflengte, dus dezelfde instelling hebben.
Het onzekere tijdsgevoel kan het wezen de indruk geven dat deze toestand in alle eeuwigheid zal voortduren alles tezamen veroorzaakt een min of meer intensieve beleving van hel of vagevuur.

In wezen vertoont het levensoverzicht een kenmerkende overeenkomst met de taferelen over het oordeel in het hiernamaals, zoals dat wordt beschreven in de vele heilige teksten van vele grote wereldreligies.
Mensen worden nooit veroordeeld door de wezens van licht, maar voelen alleen maar liefde en acceptatie bij hun aanwezigheid.
Het enige oordeel dat ooit plaatsvindt is de zelf-beoordeling die uitsluitend voorkomt uit de eigen gevoelens van schuld en berouw van de persoon zelf!
De wezens van licht schrijven twee voorwaarden.
In de ene is het belang van liefde.
Steeds weer herhalen ze deze boodschap, dat we moeten leren boosheid door liefde te vervangen, dat we moeten leren meer lief te hebben, dat we moeten leren vergeven en iedereen onvoorwaardelijk moeten liefhebben, en dat we moeten leren dat er ook van ons wordt gehouden.
Dit lijkt het enige morele criterium dat deze wezens hanteren.
Steeds als mensen zich afvragen of ze iets goed of kwaad doen dan is het andwoord: deed je het uit liefde?
Was de motivatie liefde?
Dat is de rede dat we op de wereld zijn gezet, of hebben laten zetten, te leren dat liefde de sleutel is.
Het allerbelangrijkste is, lief te hebben zolang als je leeft.
Het tweede wat de wezens benadrukken is kennis, en dan vooral kennis die te maken heeft met de groei van het zelf.
Wijsheid is misschien een beter woord.
En die iemands vermogen uitbreid om andere te helpen.
Kennis is een van de weinige dingen die je naar je dood met je mee kunt nemen.

Het verblijf van de ziel in de eerste sfeer na zijn verlossing uit het vagevuur staat in het sterkste denkbare contrast tot zijn toestand in dat vagevuur.
In de paradijselijke streek van de eerste sfeer heeft het wezen gelegenheid een vooral fysiek ideaal leven te lijkden en zijn positieve behoeften, wensen en interessen te bevredigen, kan een ideaal bestaan beleven, in de hoogste vorm die het zich kan voorstellen.ieder krijgt de mogelijkheid zich bezig te houden met wat hij wil.
De wezens hier leven voor elkaar, in tegenstelling met het vagevuur streek, waar ieder voor zichzelf leefde.
Er is hier werk BV als beschermengel/geest, en natuurlijk vrije tijd.
In huis mijns vaders zijn vele woningen. (JOH.14: 2).

Hoewel we de dood vrezen, zijn we in feite al gestorven en vinden we juist in de herintegratie met ons grotere wezen het incarnatieproces meet leven.
Het enige dat sterft is de dood!
Het is je eigen muur die je scheidt van de waarheden.
Wat wij dus dood noemen, is in wekelijkheid een overgang naar het licht.
Als je bewustzijn uitbreidt, lost de muur tussen die twee werelden, de spirituele en de fysieke werkelijkheid op
Dus de dood lost iets op, het is niets anders dan het oplossen van de muur van illusies als je klaar bent om verder te gaan.
En wie je bent wordt heromschreven als een grotere wekelijkheid.
Je bent nog steeds je individuele zelf.
Je fysieke lichaam sterft, maar jij begeeft je naar een ander werkelijkheidsniveau.
Het wezen van je zelf behoud je voorbij je lichaam, voorbij je incarnatie.
En als je je lichaam verlaat, voel je een gouden lichtpunt; maar je voelt nog steeds jezelf.
Na het doorlopen van het rad van incarnaties op het aardse niveau, gaat de verlichting op een andere manier door.
Wij zijn ons aan het zuiveren op weg naar god.
Er is een oneindig aantal stadia.
Nu kun je alleen maar een beperkte ruimte voorstellen omdat je waarnemingsvermogen niet ruim genoeg is.
Hoe verlichter je wordt, hoe meer je kunt waarnemen.
Er is werkelijk geen eind aan.
Je fysieke wekelijkheid gaat naar een andere fase over, transformatie die niet meer met pijn verbonden is.

Het hart van elk persoonlijkheid kent geen ras of nationaliteit of wat voor kunstmatige scheiding dan ook.
De broederschap tussen de mensen is geen loze kreet het is de vertrouwde waarheid in de geestenrijken.
Op het eerste gezicht niet veel anders dan de fysieke wereld.
Er zijn gebouwen, alleen niet opgetrokken van steen en cement.
Er zijn planten en bloemen, alleen niet gegroeid uit aards zaad. Er is volop muziek en concerten niet zoals wij het kennen, alles wordt gemaakt van liefde, alles is volmaakt.
Geen scheve bomen, maar kaars recht, geen grond zoals op de aarde, maar een stof dat niet gevouwen ed. bevuilen.
Alles gaat via de gedachtevorm
Allen die hier wonen zijn innig vertrouwt met het stromen van deze leven gevende energie.
Het is overal om hen heen waarneembaar.
Er bestaan ook lijvige registers van alle zielen in het heelal "akasha kroniek "genoemd.

Het is een dimensie die bevolkt wordt door veel spirituele leraren.
Het is een wereld uitsluitend geschapen uit de subtiele materie van de geest ofwel van de gedachten.
Ook de ruimte zelf, met inbegrip van nabijheid, afstanden en verre plaatsen wordt door de gedachten gecreeerd.
Maar dat betekend niet dat het land onwerkelijk is.
Het landschap heeft een bestaansniveau gecreeerd door de verbeelding van vele mensen.
En bevat zijn eigen materie en dimensie.
Zijn eigen bossen, bergen, en zelfs steden.
Het koninkrijk god is in u.
Het is een wereld samengesteld uit verscheidene subtiele trillingen van licht en kleur en honderd maal groter dan de materie kosmos.
Het is oneindig veel mooier dan de onze.
Het wemelt van opalen meren, heldere zeeen en regenboogrivieren.
En de enige klimatologische manifestaties zijn incidentele buien van lichtgevend witte sneeuw en regen van een veel kleurig licht.
Mensen die daar leven in die wonderbaarlijk wereld kunnen elk lichaam materialiseren die zij willen.
En kunnen zien met elke plek van hun lichaam.
Ze communiceren door een telepathische reeks lichtbeelden te realiseren.

Het niet stoffelijke lichaam is van een veel fijnere substantie dan het stoffelijke, maar heeft nog wel een materiele verschijningvorm. (astraallichaam),..waarom?..omdat we erg gehecht en gewend zijn aan een lichaam...
Het is echter zelfgenezend en vernieuwt zichzelf van ogenblik tot ogenblik.

 

[Blackadder]

zozo en hoe weet je dat allemaal?

 

[houston]

De hemel en hel bestaan, maar waar precies?heel simpel het antwoord is hier op aarde

Heb je toevallig een goed leven ben je in de hemel.
Woon je in Bagdad dan leven je in de hel.


Hemel en hel worden hier gecreëerd op aarde door je zelf of door anderen.

 

[klusmier]

JA!

geloff je in GOD, dan ga je naar de hemel!




geloof je in DBB, dan zul je wel ergens anders heen gaan..........

 

[MuscleBear]

zozo en hoe weet je dat allemaal?

Klik om te verkleinen...

Ik ben de alwetende GOD !!!!, althans een stukje ervan...

 

[jacoba]

Ja

 

[jacoba]

JA!

geloff je in GOD, dan ga je naar de hemel!




geloof je in DBB, dan zul je wel ergens anders heen gaan..........

Klik om te verkleinen...

Niet mee eens er is meer nodig dan alleen geloof in God je weet toch??

Maarre geen discussie geen zin....

 

[bart82]

geloff je in GOD, dan ga je naar de hemel!

Klik om te verkleinen...

Deze uitspraak moet ik altijd smalend aanhoren. Stel dat er idd een soort van "beloningssysteem" bestond voor de daden tijdens je leven zou die reden er al zeker geen deel van uit maken.
Stel dat 2000 jaar geleden Jezus leefde, wat dus natuurlijk niet waar is maar stel, en hij had in zijn leven "zonder zonde" nooit van het modeverschijnsel "God" gehoord. Dan zou hij dus het "vagevuur" in moeten na zijn vlekkeloze leven enkel en alleen omdat hij niet bekend was met het modeverschijnsel "God"? En ons aller vriend Saddam is nu zijn 70 maagden aan het ontmaagden enkel en alleen omdat hij gelooft, zijn leven van wandaden ten spijt?

Lijkt me nogal naief...

 

[Krist]

is gewoon een fabeltje om mensen zoet te houden...

 

[EricR]

Het totale niets, eindelijk rust.

 

[roxxe]

hé musclebeertje pass the dutch by the left hand side please

 

[choker]

Dit houdt de mensheid natuurlijk al vanaf den beginne bezig. ik vind het zelf ook moeilijk te bevatten dat er na de dood niets is. Simpel omdat we meer zijn dan een organisme dat op prikkels reageert. Als het zo zou zijn dat we enkel een levend wezen zouden zijn, zonder een ziel (of de eerder beschreven ik), dan zouden we allemaal hetzelfde handelen.

Ook het feit dat we over dit soort dingen na kunnen denken zegt in feite al dat er meer is. Want zouden we zo intelligent zijn dat we zulke dingen bedenken, moeten we ze ook kunnen oplossen. Andersom zouden we ze niet kunnen bedenken.

Nou meen ik ook eens gehoord te hebben dat een lichaam na de dood minder weegt dan het moment vlak voor de dood. En dan praat ik over een tijdsbestek van een uur. Hoe verklaart men dit dan weer, is dat de 'ziel' die het lichaam ontstijgt? Of ga je na je dood zoveel scheten laten dat je kilo's gas verliest? (Natuurlijk, je spieren staan niet op spanning) De wetenschap kon dit toen niet verklaren.

 

[EricR]

Ook het feit dat we over dit soort dingen na kunnen denken zegt in feite al dat er meer is. Want zouden we zo intelligent zijn dat we zulke dingen bedenken, moeten we ze ook kunnen oplossen. Andersom zouden we ze niet kunnen bedenken.

Klik om te verkleinen...

21 grams Niet alles geloven wat er uitgekraamd wordt.

Ik bedacht me net dat we niet bestaan, omdat ik dat denk bestaan we dus ook niet? Soort van omgekeerde 'Ik denk, dus ik besta'.

 

[houston]

Musclebear is helemaal de weg kwijt

 

[Marky]

Deze eeuwige discussie leidt tot frustratie en een antwoord krijg je toch nooit.

Je kunt je beter bezighouden met het nken van h**ren, of de hemel of hel bestaat intereseerd me geen zak, dat t**ten en een k*t bestaan vind ik een stuk belangrijker.

 

[Enzyme]

Als je dood gaat rot je lichaam weg...klaar.....next!
Kleuters.....

 

[MuscleBear]

hé musclebeertje pass the dutch by the left hand side please

Klik om te verkleinen...

.....Give me the music make me jump pa pa !!!!! (2x)
Hababliboblibablibam, habablibobblibabibam, iaaaaaaaaaa, I SAY !!!!!
Passs the dutchy by the left hand side IAAAAAAAAAAAAAAAAAAAA !!!!!

 

[bart82]

Nou meen ik ook eens gehoord te hebben dat een lichaam na de dood minder weegt dan het moment vlak voor de dood. En dan praat ik over een tijdsbestek van een uur. Hoe verklaart men dit dan weer, is dat de 'ziel' die het lichaam ontstijgt? Of ga je na je dood zoveel scheten laten dat je kilo's gas verliest? (Natuurlijk, je spieren staan niet op spanning) De wetenschap kon dit toen niet verklaren.

Klik om te verkleinen...

dat "feit" is gebaseerd op een 100 jaar oud "onderzoek" gevoerd bij 6 personen

It would take a great deal of credulity to conclude that MacDougall's experiments demonstrated anything about post-mortem weight loss, much less the quantifiable existence of the human soul. For one thing, his results were far from consistent, varying widely across his half-dozen test cases:

1) "uddenly coincident with death . . . the loss was ascertained to be three-fourths of an ounce."

2) "The weight lost was found to be half an ounce. Then my colleague auscultated the heart and and found it stopped. I tried again and the loss was one ounce and a half and fifty grains."

3) "My third case showed a weight of half an ounce lost, coincident with death, and an additional loss of one ounce a few minutes later."

4) "In the fourth case unfortunately our scales were not finely adjusted and there was a good deal of interference by people opposed to our work . . . I regard this test as of no value."

5) "My fifth case showed a distinct drop in the beam requiring about three-eighths of an ounce which could not be accounted for. This occurred exactly simultaneously with death but peculiarly on bringing the beam up again with weights and later removing them, the beam did not sink back to stay for fully fifteen minutes."

6) "My sixth and last case was not a fair test. The patient died almost within five minutes after being placed upon the bed and died while I was adjusting the beam."

So, out of six tests, two had to be discarded, one showed an immediate drop in weight (and nothing more), two showed an immediate drop in weight which increased with the passage of time, and one showed an immediate drop in weight which reversed itself but later recurred. And even these results cannot be accepted at face value as the potential for experimental error was extremely high, especially since MacDougall and his colleagues often had difficulty in determining the precise moment of death, one of the key factors in their experiments. (MacDougall later attempted to explain away the timing discrepancies by concluding that "the soul's weight is removed from the body virtually at the instant of last breath, though in persons of sluggish temperament it may remain in the body for a full minute.")

Dr. MacDougall admitted in his journal article that his experiments would have to repeated many times with similar results before any conclusions could be drawn from them:
If it is definitely proved that there is in the human being a loss of substance at death not accounted for by known channels of loss, and that such loss of substance does not occur in the dog as my experiments would seem to show, then we have here a physiological difference between the human and the canine at least and probably between the human and all other forms of animal life.

I am aware that a large number of experiments would require to be made before the matter can be proved beyond any possibility of error, but if further and sufficient experimentation proves that there is a loss of substance occurring at death and not accounted for by known channels of loss, the establishment of such a truth cannot fail to be of the utmost importance.

MacDougall seems not to have made any more experimental breakthroughs regarding the measurement of the human soul after 1911 (at least, none considered remarkable enough to have been reported in the pages of the New York Times), and he passed away in 1920. Nonetheless, his legacy lives on in the oft-expressed maxim that the human soul weighs 21 grams. (At the moment of death, MacDougall's first test subject decreased in weight by three-fourths of an ounce, which is 21.3 grams.)

What to make of all this? MacDougall's results were flawed because the methodology used to harvest them was suspect, the sample size far too small, and the ability to measure changes in weight imprecise. For this reason, credence should not be given to the idea his experiments proved something, let alone that they measured the weight of the soul as 21 grams. His postulations on this topic are a curiousity, but nothing more.

Klik om te verkleinen...

 

[choker]

21 grams Niet alles geloven wat er uitgekraamd wordt.

Ik bedacht me net dat we niet bestaan, omdat ik dat denk bestaan we dus ook niet? Soort van omgekeerde 'Ik denk, dus ik besta'.

Klik om te verkleinen...

Dat is niet geheel terecht, want dan zou je van een flatgebouw af kunnen springen en de volgende dag weer wakker worden. feit is dat het menselijk brein niet om kan gaan met de gedachte dat er na de dood niets is. En dat is de sleutel tot het antwoord. Als er een deel van je lichaam afsterft door bijv. een amputatie, beseffen we toch ook gewoon dat dat nergens meer terug te vinden is in één of andere levende vorm?

Als je doodgaat stop je ook met denken, maar denk eens voor een moment nergens aan? Zelfs als je slaapt denk je (iig vertonen je hersens activiteit). Je droomt je evalueert de afgelopen dag, en dat alles onbewust.

Ook al weet je het niet, dat betekent niet dat het niet zo is!!!