Ik ben eigenlijk heel ziek in mijn hoofd, sinds wat er mij allemaal is aangedaan hoop ik dat iemand te ver drijft zodat ik hun dood kan slaan. Ik hoop ook dat de meeste mensen sterven. En dan heb ik het niet over het parkje gebeuren, ik vond Kameel echt een toffe gast.
Ik ben mishandeld in de psychtirtratische inrichting en ik was uitgezonderd als kind omdat ik niet communiceerde vanwege mijn zware autisme. Mijn ouders zijn altijd goed voor me geweest. Maar de samenleving niet.
Ik hoop oprecht dat de meeste mensen sterven. Dan denk ik, moet maar positief denken. Dan heb ik constant affirmaties in mijn hoofd en andere positieve dingen. Maar zodra ik probeer te slapen komen de gedachtes die ik heb onderdrukt volle bak binnen. Elke keer voordat ik ga slapen lijkt het of als ik in de hel zit.