Quality over quantity... ik heb het momenteel redelijk druk met de winkel.
Ik ga eens een van mijn "wilde uitgaansverhalen" in Curitiba gaan vertellen. Het is een verhaal full of fail maar best wel grappig.
Van al dat trainen word je best wel moe en heb je eens behoefte aan een verzetje.
Ik had afgesproken met een surfer om iets te gaan drinken in een locale bar, gelegen op 5km van de gym. Dus na de BJJ class, douche nemen, "semi deftig aankleden" en op google maps gekeken waarheen ik moest wandelen zonder iets op te schrijven. Ik was nog maar een week in Curitiba, dus voila, eerste slechte zet.
Ik was ongeveer 2km verder toen ik dacht de weg kwijt te zijn, dus vroeg ik aan een locale schone waar het "estadio do athletico ergens op een colonel vargas straat" was in mijn beste Portugees. Het meisje kijkt me aan en vraagt of ik Frans of Engels praat (in Curitiba zitten rijkere mensen die vaak in het buitenland hebben gestudeerd). Ik vraag dus opnieuw de weg in het Frans, en ze kijkt me wantrouwig en argwanend toe en vraagt waarom ik op dit uur naar "colonel vargas whatever straat" wil gaan. Ik zeg dat ik daarna een andere straat moet nemen om naar Reboucas naar een bar te gaan. Het meisje kijkt me raar toe en legt me opnieuw de weg uit. Ik wandel verder.
Enkele momenten later kom ik op colonel vargas straat aan en besef waarom die meid me als een weirdo aankeek.... heel de straat loopt bezaaid met tippelende transcoïtusuelen. Menig transseksueeltrouwens die echt monsters waren en waartegen ik maar een small dude leek. Dus ik wandel verder richting de bar, en kom in een straat die eruit ziet zoals wat men een volkse wijk kan voorstellen in Zuid Amerika. Een bewoner waarschuwt me dat op dit uur het redelijk gevaarlijk kan zijn. Ik lach hen gewoon toe en wandel verder.
Ik kom toe in de bar, bevolkt met, naar mijn normen doodnormale mensen en veel te weinig chicks, ik zeg tegen mezelf, dit word een dikke faalavond. ik zie Lucas, met wie ik besluit eentje te gaan drinken. Lucas zit aan een tafel met een zestal dudes en enkele wijven. Het lekkerste wijf zit tussen een paar desperates die met haar proberen te flirten. Lucas stelt mij voor dat ik naar Curitiba ben gekomen om te vechten. Het lekkerste wijf staat op, gaat naast mij zitten, neemt mijn telefoon en steekt haar nummer in mijn adresboek. Whoohow, dikke win denk ik in mezelf.
Tegen 12 uur sluit de bar en gaat iedereen naar huis. De chick vraagt of ik nog mee ga naar een andere club. Sure. Lucas en Fabricio gaan mee, evenals een vaag Frans hippiewijf. Ik hou al niet van Fransen, en nog minder van hippies, laat staan een combinatie ervan. We gaan naar een club, de Crossroads, een plek waar ze alleen rock draaien. Best leuke plek, aangename mensen en de chick stelt me voor aan bikers die haar vrienden zijn.
De avond wordt laat, en de chick besluit iedereen naar huis te voeren. Het hippiewijf wil niet naar huis, maar gelukkig heeft de chick er geen oor naar. Eens iedereen naar huis is, wilt de chick met mij rap nog iets gaan eten in een fastfoodtent of in een tankstation voor ze mij in de gym afzet. Ik ben best moe en moet de volgende dag gaan trainen, dus besluit ik in de gym maffen. I'm an idiot. We spreken s'avonds af om iets te gaan eten.
S'avonds, geen chick te bespeuren, ik bel, no answer. I've been trolled. Really hard. Achja, on to the next one denk ik. Midden in de week staat de chick opeens s'avonds in de gym en vraagt om s'avonds om mee uit te eten. Kan ik natuurlijk niet weigeren. Bij het eten besef ik dat de chick ****ing crazy is. Crazy in zoals, "i need to get the **** outta here crazy".
Ze dropt me af aan de gym, en de poort blijkt gesloten. Ik probeer iedereen te roepen en te bellen, maar no ****ing use. De chick zegt, kom bij mij thuis. Natuurlijk heb ik wel zin in een potje coïtus, maar wel een potje waarbij ik de volgende dag wakker word MET mijn organen.
Ze zegt dat ze op een vijftal minuten van de gym woont met de auto, dus moet wel haalbaar zijn te voet. Ik kruip in de auto, en we rijden weg naar haar appartement. We rijden Curitiba buiten, en de 5 minuten zijn al ruimschoots gepasseerd. Ik zie een woonwijk, daarna en verlaten park, daarna een woonwijk, een bos met straathonden, weer een woonwijk.... een dikke twintig minuten kwamen we bij haar thuis aan in een gated community.
Ik zit met de chick in de sofa en ze brengt me nog iets te drinken. Achja, lets roll with the flow. Tot er opeens iemand aan de voordeur zich komt aanmelden. Blijkbaar is het de chick haar ex vriendje, die volledig dolgedraaid is en high van de crack cocaine. Ik besluit in de gastenkamer te logeren en niet in haar slaapkamer. De chick begint te huilen en smeekt me dat ik daar blijf slapen. Ik ga in de gastenkamer en doe alsof ik slaap. Ik zie haar exvriendje die mijn deur op een kier doet en me gedurende een dikke dertig seconden blijft aanstaren. BJJ won't save me if I get stabbed in my sleep. Dus heb ik het gezegde gevolgd van "een mens die rap loopt sterft minder snel" en heb ik mijn schoenen uit het raam geflikkerd en uit het raam gekropen (was maar een halve verdieping). Voor ik het wist was ik over het hekken van de gated community geklommen (blij dat het niet onder stroom zat).
Zozo. Ik zat ver weg van de gym, nog verder weg van huis en ik wist aan geen kanten waar ik was. Ik vroeg aan een paar politieagenten de weg naar Curitiba en ze keken mij aan van "wat komt deze debiel hier doen". Ik hoor de ene agent zeggen van 20km, terwijl de andere iets zegt van "als hij langs de favelas gaat is het maar 12km). De andere flik zegt iets van "muito dangeroso". Dus wat kies ik, de korte gevaarlijke weg natuurlijk.
Hier loop ik dan door de favelas. Ik word in mijn hemd enzo een beetje aangestaard, maar bon, ik ondervind er geen last van. Ik ben uit de favela, en een kwartier later stopt er een autowrak met getinte ruiten die langzaam de ruiten naar beneden laat rollen. Een gastje houdt een pistool gericht naar mij en roept iets. Ik besluit van gewoon door te lopen. Achja, doodgeschoten worden is nog steeds beter dan door een ex vriendje neergestoken te worden. Kan ik in Belgie ook. De dudes roepen nog enkele dingen en besluiten met gierende banden weg te rijden. Waarschijnlijk kids die iemand bang wilden maken. Ik wandel verder naar de gym, om te zien dat de gate open is... dikke fail
De volgende dag mijn verhaal verteld in de gym en iedereen was er hartelijk mee aan het lachen en vertelden mij dat ik knettergek was. Iedere keer dat de bus naar San Felicidade (de barrio waar de chick woonde) passeerde voor de gym, begon iedereen naar mij te kijken en te lachen.