XXL Nutrition

Here goes HillR again

Status
Gesloten. Neem contact op via privébericht.
Grappig dat je begint over de doelen en progressie. Had er laatst met @ScumbagAnnie over. Anderen maken in jouw ogen flinke progressie terwijl jij juist t gevoel hebt nergens te komen.
Maar degene waarvan je dat vindt denkt precies als jij.
Ik denk dat iedereen zich hier wel in herkent hoor. Ik ook echt wel!
 
Het is wat je er zelf van maakt, denk ik :) Dit zijn dingen die je als ouder echt 100% zelf in de hand hebt, maar het beeld van ouderschap wordt heel erg beinvloed door wat ze bij andere mensen zien (of DENKEN te zien).

Kerst vier je met familie of je gezin lijkt me, en daar horen de kids ook bij.

Deze vind ik wel apart: "Onze vrienden konden niets doen omdat ze de kids hadden". Uhm... zijn jullie niet welkom omdat zij de kids hebben? Wat had je willen doen waar hun kids niet bij kunnen/mogen zijn? Of hadden ze gewoon geen zin om af te spreken en gebruikten ze de kids om er vanaf te komen?

In het begin moest ik ook wel even wennen aan stellen die kinderen krijgen.
Heel dom gedacht, maar telkens als ik ze zag of ze op bezoek waren dacht ik "oh is dat kind er al weer bij, ze zijn nooit even zonder" maar kwam het besef dat dit de komende 12 jaar logisch is en die er vanaf nu altijd bij gaan zijn.

Sommige stellen veranderen er helemaal door, alles draait om het kind. helemaal logisch, maar heb zelf geen zin om tijdens een visite het 3 uur over hun kind te hebben. Bij andere stellen merk je er niks van en zit het kind gewoon te spelen en kan je het nog prima over andere dingen hebben.
 
Ja helemaal waar! Wij slepen onze dochter overal mee naar toe, maar ik moet zeggen dat ik ook vrienden heb die bijvoorbeeld kerst alleen met hun gezinnetje willen vieren. Ook prima natuurlijk.

Ik vind het vooral erg gezellig. Samen shoppen, skaten, switchen of wat dan ook.. maar goed, ik besef mij dat dit niet voor iedereen zo is.
Ik denk dat als je je kind(eren) betrekt bij de dingen die je graag doet, dat het ook niet een beperking of belemmering wordt. Mijn vorige sportschool (en vele andere sportscholen) hebben bijvoorbeeld een opvang gedeelte, superhandig :)

Kinderen kosten veel geld? Klopt. Uiteindelijk gaat het toch wel op :roflol: toch hoor ik veel mensen zeggen dat het echt wel meevalt.
 
Ja helemaal waar! Wij slepen onze dochter overal mee naar toe, maar ik moet zeggen dat ik ook vrienden heb die bijvoorbeeld kerst alleen met hun gezinnetje willen vieren. Ook prima natuurlijk.

Ik vind het vooral erg gezellig. Samen shoppen, skaten, switchen of wat dan ook.. maar goed, ik besef mij dat dit niet voor iedereen zo is.
In het begin moest ik ook wel even wennen aan stellen die kinderen krijgen.
Heel dom gedacht, maar telkens als ik ze zag of ze op bezoek waren dacht ik "oh is dat kind er al weer bij, ze zijn nooit even zonder" maar kwam het besef dat dit de komende 12 jaar logisch is en die er vanaf nu altijd bij gaan zijn.

Sommige stellen veranderen er helemaal door, alles draait om het kind. helemaal logisch, maar heb zelf geen zin om tijdens een visite het 3 uur over hun kind te hebben. Bij andere stellen merk je er niks van en zit het kind gewoon te spelen en kan je het nog prima over andere dingen hebben.
Ik denk dat als je je kind(eren) betrekt bij de dingen die je graag doet, dat het ook niet een beperking of belemmering wordt. Mijn vorige sportschool (en vele andere sportscholen) hebben bijvoorbeeld een opvang gedeelte, superhandig :)

Kinderen kosten veel geld? Klopt. Uiteindelijk gaat het toch wel op :roflol: toch hoor ik veel mensen zeggen dat het echt wel meevalt.

Zijn allemaal leuke argumenten, maar het past niet in onze huidige levensstijl. Wij waren bijvoorbeeld meer de reden dat zij niet bij ons langs "konden" komen, omdat we nu eenmaal een bepaald beeld hebben bij O&N vieren. Dat omvat veelal dingen waarbij je geen klein kind kunt hebben, omdat als er iets mis is je niet in de auto kunt stappen om bijvoorbeeld naar de huisartsenpost of het ziekenhuis te rijden. Ook kun je geen oudere kinderen hebben (bijvoorbeeld pubers), omdat het veelal zaken omvat die inderdaad te maken kunnen hebben met rode goedjes, waarvan herkomst en inhoud onbekend etc. En ik geef dan gewoon aan dat ze welkom zijn, maar wel zonder kinderen. Dat wordt mij niet in dank afgenomen, maar ik laat mijn O&N niet anders verlopen dan gewenst, omdat zij zo nodig én pubers én een jonge baby moeten hebben :roflol:

Soms denken @HillR en ik weleens dat we de enige zijn die er zo in staan, of zo denken etc. Maar dit stel in kwestie denkt er eigenlijk precies hetzelfde over en wordt enorm beperkt in de dingen die zij graag zouden willen doen (verplichtingen) zouden kunnen doen (tijd) en hadden willen kopen (geld). En ze zijn omgekeerd onze leeftijd, dus zij van mijn leeftijd en hij van @HillR haar leeftijd. Hoe vaak ik hem niet spreek en hij zegt "als ik dit van te voren had geweten". Gelukkig overkomt ons dit soort zaken niet zomaar en (denken) wij maar al te goed te weten, op voorhand. Natuurlijk is het leuk om een kleine Pun of kleine Hill te zien opgroeien, een stukje van ons samen in iets nieuws. Maar als dat echt de enige reden is die ik kan bedenken dan vind ik het alles behalve een gezonde fundering voor het krijgen van een of meerdere kinderen.

Oh en voor de record, eigenlijk past het al meer dan 20 jaar niet in mijn levensstijl :roflol:
 
Soms denken @HillR en ik weleens dat we de enige zijn die er zo in staan, of zo denken etc. Maar dit stel in kwestie denkt er eigenlijk precies hetzelfde over en wordt enorm beperkt in de dingen die zij graag zouden willen doen (verplichtingen) zouden kunnen doen (tijd) en hadden willen kopen (geld). En ze zijn omgekeerd onze leeftijd, dus zij van mijn leeftijd en hij van @HillR haar leeftijd. Hoe vaak ik hem niet spreek en hij zegt "als ik dit van te voren had geweten". Gelukkig overkomt ons dit soort zaken niet zomaar en (denken) wij maar al te goed te weten, op voorhand. Natuurlijk is het leuk om een kleine Pun of kleine Hill te zien opgroeien, een stukje van ons samen in iets nieuws. Maar als dat echt de enige reden is die ik kan bedenken dan vind ik het alles behalve een gezonde fundering voor het krijgen van een of meerdere kinderen.

Oh en voor de record, eigenlijk past het al meer dan 20 jaar niet in mijn levensstijl :roflol:
:iagree:
 
Dat gaat bij snuif en pillenfeesten wel een beetje lastig :D

Ja mijn moeder had ook haar grenzen :roflol:
Toen ik mijn enkelbanden gescheurd had op mijn 17e kon ik zelf niet naar de shop, voor die boodschap kon ik haar nog wel sturen :haha:
 
Oh en voor de record, eigenlijk past het al meer dan 20 jaar niet in mijn levensstijl :roflol:

Zal je levensstijl niet wat gaan veranderen in de toekomst?

Merk je bij het ouder worden niet dat het clubje leeftijdsgenoten steeds wat kleiner wordt, of valt dat wel mee?
 
Alle begrip, ik heb gesnoven als een fucking champion, maar ik mag toch hopen dat als je de 30 nadert (of al ouder bent) dat je dat wel een beetje gezien hebt...?

Vanwaar die denigrerende opmerking eigenlijk? Mensen die graag een borrel drinken stoppen toch ook niet ineens rond hun 30e? :dunno:

En wij houden meer maat met onze drugs capriolen dan de meeste mensen die van een borreltje houden.. Ik snap deze perceptie niet zo goed bij jou?
 
Alle begrip, ik heb gesnoven als een fucking champion, maar ik mag toch hopen dat als je de 30 nadert (of al ouder bent) dat je dat wel een beetje gezien hebt...?

Ja dat is wat ik ook denk. Al zijn er natuurlijk altijd van die 50+ hardcore partymensen over, die leven voor het weekend. Doordeweeks vrij eenzame mensen...
 
Zal je levensstijl niet wat gaan veranderen in de toekomst?

Merk je bij het ouder worden niet dat het clubje leeftijdsgenoten steeds wat kleiner wordt, of valt dat wel mee?

Dat ligt eraan in welke kringen je jezelf beweegt denk ik, hij is niet groter of kleiner dan toen ik 20 was bijvoorbeeld. Maar dat is wellicht meer omdat ik over het algemeen nooit een grote vaste vriendengroep heb gehad, vrienden komen en gaan, op een enkeling na die ik al nagenoeg mijn hele leven ken.
 
Vanwaar die denigrerende opmerking eigenlijk? Mensen die graag een borrel drinken stoppen toch ook niet ineens rond hun 30e? :dunno:

En wij houden meer maat met onze drugs capriolen dan de meeste mensen die van een borreltje houden.. Ik snap deze perceptie niet zo goed bij jou?

Ik vatte 'm niet denigrerend op, denk niet zo bedoeld.
 
  • Like
Waarderingen: Vonk
Vanwaar die denigrerende opmerking eigenlijk? Mensen die graag een borrel drinken stoppen toch ook niet ineens rond hun 30e? :dunno:

En wij houden meer maat met onze drugs capriolen dan de meeste mensen die van een borreltje houden.. Ik snap deze perceptie niet zo goed bij jou?
Wat was daar precies denigrerend aan? Zo was het niet bedoeld.
 
  • Like
Waarderingen: Vonk
Ik vatte 'm niet denigrerend op, denk niet zo bedoeld.

Kwestie van interpretatie veelal, maar deze zin kun je toch niet anders interpreteren imo? "maar ik mag toch hopen dat als je de 30 nadert (of al ouder bent) dat je dat wel een beetje gezien hebt...?"

Maak er eens een metafoor van, eender welk onderwerp en dan met dezelfde intonatie en verwachtingspatroon :)

Ik weet best dat @Biomek het niet zo bedoelt, maar het komt natuurlijk wel gewoon over zoals het er staat.
 
Wat was daar precies denigrerend aan? Zo was het niet bedoeld.

Weet ik ook wel, maar het past niet in de context van de logs die @HillR en ik bijhouden, wij zijn altijd erg open en eerlijk over alles en zoiets komt natuurlijk wel flauw over.

Welke verwachting heb je als je "dat toch mag hopen" "op die leeftijd"? Jullie kennen ons een beetje en dan is de opmerking imo een beetje misplaatst. Maar wellicht voel ik me gewoon aangevallen, omdat wij veelal altijd onze levensstijl tegenover iedereen hebben moeten "verantwoorden". En ik denk dan bij mezelf; er zijn zat mensen die pas op die leeftijd zo'n soort wereldje in komen. En wat heeft leeftijd eigenlijk te maken met al die dingen? En waarom is alcohol anders dan drugs? etc.
 
Kwestie van interpretatie veelal, maar deze zin kun je toch niet anders interpreteren imo? "maar ik mag toch hopen dat als je de 30 nadert (of al ouder bent) dat je dat wel een beetje gezien hebt...?"

Maak er eens een metafoor van, eender welk onderwerp en dan met dezelfde intonatie en verwachtingspatroon :)

Ik weet best dat @Biomek het niet zo bedoelt, maar het komt natuurlijk wel gewoon over zoals het er staat.
Laat ik alseerst voorop stellen dat iedereen z'n eigen keuzes maakt en ik niet wil proberen om jou of jullie te beinvloeden. Ik probeer alleen alle kanten te begrijpen omdat ik zelf ook op zo'n punt ben beland. Mijn vriendin wilt heel graag kids, en ik voel er zelf (nog) niet zo heel veel voor. Maar dat is om hele andere redenen. Er kunnen duizenden redenen zijn. Jullie reden komt over als "ik wil de party hardy leven niet opgeven voor een kind". En dat is ook een reden.

En ik ben dan verbaast dat iemand nog steeds in die fase zit op 30+ leeftijd. Dat is niet denigrerend of oordelend bedoelt...
 
Ik ben 29, en niet bang dat het straks te laat is. Vooralsnog roept een baby nog helemaal niets positiefs bij mij op.

Tuurlijk het lijkt me super leuk om een kleine versie van ons twee rond te zien lopen, maar daar is ook alles mee gezegd. De verantwoordelijkheid die er bij komt kijken, het feit dat je er tenminste 18 jaar mee opgescheept zit er voor moet zorgen, jezelf opzij moet zetten voor dat kleine mensje.
Helemaal mee eens. Vind mijn leven en (financiële)vrijheid op dit moment echt heel fijn. Zou alleen maar kunnen bedenken dat kinderen dat zouden verstoren. Hoewel het natuurlijk wel heel leuk is om een klein mengseltje van jou en je partner te hebben.

Kreeg laatst de opmerking dat het een egoistische gedachte is dat ik 'aan mezelf denk' en niet aan kinderen. Dat ik dus kies voor mezelf en mijn eigen vrijheid en keuzes. Echt belachelijk. Ik vroeg toen: met welke reden heb jij je kinderen op de wereld gezet dan? Volgens mij is kinderen krijgen een van de meest egoïstische beslissingen die je kan kan maken in het leven. Alsof je daar de mensheid beter mee gaat maken. Je doet dat toch puur voor jezelf :o
 
Laat ik alseerst voorop stellen dat iedereen z'n eigen keuzes maakt en ik niet wil proberen om jou of jullie te beinvloeden. Ik probeer alleen alle kanten te begrijpen omdat ik zelf ook op zo'n punt ben beland. Mijn vriendin wilt heel graag kids, en ik voel er zelf (nog) niet zo heel veel voor. Maar dat is om hele andere redenen. Er kunnen duizenden redenen zijn. Jullie reden komt over als "ik wil de party hardy leven niet opgeven voor een kind". En dat is ook een reden.

En ik ben dan verbaast dat iemand nog steeds in die fase zit op 30+ leeftijd. Dat is niet denigrerend of oordelend bedoelt...

Wissel drugs eens om met AAS, ben je dan nog steeds verbaasd?

En de party hardy leven is natuurlijk een uiterste, maar feit dat je altijd rekening zult moeten gaan houden met de kinderen is voor ons een zwaar wegend argument, of dat nu over party, vrijheid, financiële situatie of iets anders gaat doet er niet zo heel veel meer toe dan :)
 
Status
Gesloten. Neem contact op via privébericht.
Terug
Naar boven