En je hebt natuurlijk alle recht je dat af te vragen en je doet daarmee je nickname eer aan filosoofje
Ten eerste, zoals Ove ook al bevestigd heeft, het is een kwestie van wennen. Je bouwt al snel een grotere werkcapaciteit op, zodat vermoeidheid niet zo snel meer een beperkende factor is.
Ten tweede, dat overload de belangrijkste pijler is ben ik absoluut met je eens.
Je zou dan misschien denken waarom gebruik je deze methode dan, verwachtend dat je uiteindelijk niet zo hoog uitkomt qua setgewicht en tonnage.
Het mooie van dit verhaal is, dat ik bij deze methode met ramping juist meer werksets kan doen en langer gewicht kan blijven toevoegen, hoger uit kom qua intensiteit/tonnage ergo een grotere overload bewerkstellig.
De essentie is overigens wel dat de afwisseling plaats vind tussen agonist/antagonist in de bewegingen!
Ik zal proberen dit te verklaren.
Er zijn redenen waarom dit principe goed werkt:
1. Het is de specifieke afwisseling van agonist/antagonist welke het wederzijds herstel bevorderd. De actie van de agonist bevordert het actieve herstel van de antagonist en vice versa.
Het is al vaak op andere vlakken zo dat actief herstel sneller en efficienter is dan passief herstel, hier zie je dat blijkbaar ook terug binnen de trainingsessie zelf.
Kortom, hierdoor kun je meer 'werk; verrichten in minder tijd, in vergelijking met passieve rust tussen opvolgende sets van dezelfde oefening.
2. De actie van de agonist maakt de er op volgende beweging van de antagonist STERKER dan bij een normale setwisseling van dezelfde oefening.
Dit is vooral een neurologisch fenomeen welke te maken heeft met des-inhibitie van de agonist tov. de antagonist.
Simpel gezegd, bijvoorbeeld het eerst zwaar belasten van de agonisten bij de bench press (pecs, front delts en triceps) , zorgt ervoor dat ze direct daarna een minder 'remmende' werking hebben op de antagonisten bij de bent rows (lats, rhomboids, posterior delts, biceps)
Er zijn ook redenen wanneer dit principe goed werkt:
1. Indien ze gedaan worden als staggered sets waardoor eer nog wel degelijk een duidelijke pauze zit (zou moeten zitten) tussen de wisseling van set/oefening.
2. Indien ze gedaan worden icm. met een set-rep protocol, welke vooral berust op neuromotorische kwaliteiten. Dit is doorgaans sets van 1-5 reps bij de compound oefeningen.
Uiteraard zijn er omslagpunten waarbij inderdaad vermoeidheid te snel de boventoon kan gaan spelen en dat is dan met name als het aantal reps per set aanzienlijk hoger wordt dan 5. (8-12 e.d.)
Sets van 8-12 (of meer) berusten vooral op metabool energetische efficiente van de spieren en daarbij werken de eerder genoemde voordelen totaal niet heb ik gemerkt.
Overigens, als het echt max effort PR grinding time is, dan gebruik ik deze afwisseling agonist/antagonist overigens ook niet.
Echter als krachtopbouwende basis gedurende Volume fasen e.d. werkt het erg goed vind ik zelf.
Laatst bewerkt:
Master harpep! 
