Hitler zit in Berlijn samen met zijn geliefde Eva. Hij voelt zich versuft door de altijddurende angst, is het liefst versuft door de pillen en ziek van de altijddurende onrust in het land. Hij snapt dit niet omdat zijn grote mooie Duitsland de afgelopen paar dagen toch de juiste zetten hebben gezet en het juiste spel hebben vertoond. Hij keekt even wat Eva aan het lezen is en hij merkt op dat ze het nodige dichtwerk aan het lezen was van de grote schrijvers en filosofen die Duitsland en zijn geboorteland Oostenrijk hebben gekend:
Die gro*e Frage, die ich trotz meines drei*igjährigen Studiumsder weiblichen Seele nicht zu beantworten vermag, lautet: "Was will eine Frau eigentlich?"
Vortäuschen etwas nicht ist, was es ist, aber etwas anderes könnten Menschen, die glücklich kann, ruhig und ohne Angst. "
In Wahrheit hei*t etwas wollen, ein Experiment machen, um zu erfahren, was wir können.
Nichts ist schrecklicher als ein Lehrer, der nicht mehr wei* als das, was die Schüler wissen sollen.
An der Frauenbrust treffen sich Liebe und Hunger.
[Afbeelding niet meer beschikbaar]
Hij denk dat hij er goed aan doet de boeken van Freud en Nietzsche niet op de brandstapel te hebben gegooid voor de verheldering van haar geest. Maar er blijft continu iets knagen aan zijn geest, hij voelt zich zo afwezig ook en besluit te bellen naar zijn vrienden in Japan die in 1941 een mooie slag hadden geslaagd in Pearl Harbor. Helaas betekende dat daarom de Amerikanen zich ook gingen bemoeien in Europa, maar de Führer is ervan overtuigd dat zijn Duitse volk die Yanks zo in de pan kunnen hakken. Er had immers een Jood het volgende gezegd:
Jorgyboy Himmler
. 
sssst
