Leo1988
Competitive Bodybuilder
- Lid sinds
- 1 feb 2009
- Berichten
- 2.272
- Waardering
- 81
- Lengte
- 1m83
- Massa
- 93kg
- Vetpercentage
- 14%
Na de tennis competitie ga ik er ook mee beginnen, hoor te veel sicke gains.
Zeker aan te raden als je jezelf de ziekte in wilt trainen, als het niet uitmaakt dat je je k*tter dan ooit voelt, en je trainingen oersaai zijn.
Dat dacht ik ook toen ik het in de metro had berekend

Lekker Leo..
Iedereen die dit ook wilt doen; Het gaat niet zo vanzelfsprekend zoals het hier lijkt te gaan. Leo is echt een ander persoon geworden en dat kan verschillen van dag tot dag
Edit: hoelaat vanavond?
Thnx man
Verschilt inderdaad:
maandag vol goede moed, geen drang tot eten en fully loaded van het weekend. Na de eerste paar werksets van de training vergaat de zin meteen. Na de training 's werelds rotste man ooit
dinsdag naar de getver, eerst nog werken in de bloedhete zon en de mitotropin maakt het er ook niet echt kouder op (eerder tropisches, it's all in the name). Aan het einde van de dag mn geragde ass naar de gym slepen en weer de gigantisch saaie, lange, slopende routine van de dag ervoor volgen. Lijkt wel alsof deze training iets makkelijker gaat dan die van de dag ervoor, wonderbaarlijk. Hierna is leo wel compleet op. Nacht moeilijk slapen door alle drugs, maar blij dat de 4 fullbody's erop zitten.
Woensdag hoef ik geen ruk te doen, dus lekker uitslapen en mezelf lekker k*t voelen de hele dag. Vanaf hier kickt het gemengde gevoel van I don't give a flying ****, gecombineerd met intense haat, irritatie en kortlontigheid. Hier komen mn trainingspartners johan en jesaja goed van pas als afreageer- en pispaal en ontkomen ze niet aan een overvloedige stroom van scherpe kritiek, gemengd met pure zinloze, nergens op gebaseerde, haat.
In de avonden begint een lichte trek op te komen, precies op kwark-time. Dat vliegt er dus in en ik geniet ervan.
Donderdag is een van de k*tste dagen in mn leven. Eerst werken en dan in de avond de laatste training. Dit is supposed to be a tension training, maar verder dan 80% van de gewichten die ik normaal hiervoor gebruik kom ik niet. Verschrikkelijk veel oefeningen en de motivatie is compleet weg. Halverwege deze training kickt de hersenloosheid in. Focus is weg en de sets zijn niet meer dan een wanhopige poging nog wat gewicht te verplaatsen en het enige waar ik me mee bezig houdt is het uitzitten van de training. Nou boeit de haat van johan en jesaja me niet, het voedt me slechts. Dit geeft me net dat kleine zetje dat ik nodig heb, in de goeie richting. Hoongelach slaat mij ten deel, dat uitgerekend degene met 25 kg VVM+skinnyfat, EN de zogenaamde legende (die keer op keer failt, zowel in de gym als in het leven) een wanhoopspoging doen met als doel af te kraken. Ik kijk naar hun physiek en prestaties, en ik lach.
Hierna begint de fun part, leo is helemaal hersenloos, zwak als een slak (en jesaja) en nou mag de carb up beginnen. Eerst 200 gram dextro + 75 gram whey, die ik maar heel moeilijk weg krijg. Wanneer dit eenmaal mijn dunne wormachtige sateprikkers lichaampje heeft geënterd, neemt mijn zelfvertrouwen, hemeur en gevoel voor humor met de minuut exponentieel toe. Gaat wel gepaard met een onweerstaanbare misselijkheid en braakneigingen. Carb up die nacht en de volgende dag.
Vrijdag lekker kanen, elke 2-3 uur 150 gram brinta/pasta/rijst met stukken vlees. 12k kcal in anderhalve dag is geen probleem gelukkig. Ik voel letterlijk met de uren de kracht weer naar mn ledematen spuiten en weet dat zaterdag een vernietiging van al mn pr's gaat worden.
Zaterdag ochtend na mn ontbijt met veel carbs, sta ik licht te trippen, voel me intens gelukkig dat ik eindelijk een leuke training heb en dat moment voel ik me het sterkst van de hele week. Training zelf is leuk en voel me prima, ook daarna. Nog 1 maaltijd met veel carbs en zondag is het weer op onderhoudt.
Na 1 cycle (7 dagen) heb ik echt het gevoel dat ik wat heb bereikt, iets wat ik met reguliere dingen niet zo sterk heb. Het is zo intens en zo k*t, dat het wel MOET werken (aangezien zoveel mensen met enigszins verstand het doen en de metingen bevestigen mn vermoeden alleen maar).
Soort van happiness-cycle zou je het kunnen noemen.
Leo ook niet en die gaat er bijna aan onderdoor. Elke avond moet ik hem op MSN ervan overtuigen dat het leven nog steeds zin heeft.
Als je met overtuigen dat het leven zin heeft, bedoeld uitspraken als "leo je hebt niks bereikt, en je zal nooit wat bereiken in je leven, zowel in de gym niet, als in de maatschappij niet", dan klopt dat inderdaad.
Zelfs zonder dat dieet te volgen kan Jesaje je de wil om te leven afnemen. Bij Leo werkt dat dus precies andersom, Leo leeft van haat. Het is een soort haat-liefde verhouding denk ik.
Weinig mensen trekken het inderdaad om meer dan een fractie van een seconde bij jesaja in de buurt te zijn, zonder in huilen uit te barsten. Helaas voor meneer dat zijn haat en kritiek bij mij juist averechts werkt en voor mij een echte physieken bouwer is. Hoe meer haat hoe beter!




Vanvond weer weak-****-training?